31
mei 11

Geluk is...

Stel je voor dat dit de laatste dag van je leven is, hoe kijk je dan terug op je leven? Welke herinneringen staan je het meest bij? Zijn het die kleine en grote irritaties waar veel mensen in vast te blijven hangen of wil je op die dag alle geweldige momenten weer even langs zien komen in je herinnering?

Geluk zit in de kleine dingen van alledag.  Even die hand door je haar voelen gaan. Een knipoog. De schaterlach die je een ander bezorgde waardoor je de dag voor die persoon wat beter maakte. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat je op je laatste dag bijvoorbeeld zou denken, had ik nu toch maar die nieuwe auto gekocht, of dat paar schoenen. En het laatste wat ik wil, is me op die dag wanhopig afvragen of ik iedereen waar ik van hou wel genoeg heb verteld en laten merken dat dat zo is.

Ja ik ben een optimist tot op het bot. En natuurlijk heb ik ook mijn momenten dat ik de pest in heb, niet goed in mijn vel zit en me wezenloos kan irriteren. Maar ik blijf bewust op zoek naar dingen waar ik me gelukkig door voel. Het gegiechel van mijn dochter, de wat onhandige ruwe knuffelbuien van mijn zoon, de botte maar oh zo aanstekelijke humor van mijn man, mooie muziek die je voelt tot in iedere vezel van je lichaam, ja zelfs van de regen die de hele dag al gestaag valt want nu hoef ik de gortdroge grond van mijn tuin niet te sproeien.

We hebben al sinds half april schitterend weer gehad. Alsof het al zomer is. Mijn contact met de buitenwereld bestaat voornamelijk uit twitter en gisteren las ik best veel tweets waarin mensen klaagden over de hitte. Ja, het was schitterend weer gisteren. Hier in mijn achtertuin, waar de zon tot ongeveer half 5 vol in beukt maar geen zuchtje wind staat door de schuttingen, was het gisteren 32 graden. Vandaag is het zwaar bewolkt, 14 graden en valt er dus de hele dag al gestaag regen. Niet te hard, niet te zacht. Precies goed voor mijn tuin. Ik kweek veel eigen fruit en kruiden in mijn achtertuin en die hebben veel vocht nodig. Iets wat er de afgelopen weken aan ontbrak.  En dan nog zie ik net dat de hashtag #kutregen een trending topic is. Het is ook niet snel goed he?

Zou het leven niet veel mooier zijn als iedereen iedere dag bewust zou gaan zoeken naar alle mooie, leuke, positieve en vrolijk makende dingen om zich heen? Enig idee wat je kan betekenen voor iemand waar je om geeft, door even die extra knuffel te geven en te vertellen dat je nog zo blij met hem/haar bent?

Als je leeft alsof iedere dag je laatste is kun je leven zonder spijt. Als dat geen geluk is...

30
mei 11

Gewoon afschaffen dat PGB

Had ik het niet nog maar pas geleden over de mantelzorg? Ja, ik geloof het wel. En nu wil men het Persoonsgebonden Budget (PGB) dus helemaal gaan afschaffen. Lijkt me een geweldig plan! Stel je voor dat we al die geldverslindende gehandicapten in ons land het gevoel gaan geven dat ze gewenst zijn. Dat kunnen we toch niet hebben? En die langdurig zieken moeten ook maar eens ophouden met die flauwekul. Je komt maar met je luie reet dat bed uit zolang je nog adem kan halen. Word wakker Nederland en sla je oma in een coma zodra ze niet productief meer is als mantelzorger en spuit die gehandicapten maar humaan af. Zo doen we dat! Als het geld voor de zorg niet uit de lengte komt, dan maar uit de breedte.

Je zou verdomme in staat zijn om een lading komkommers op te gaan halen in Duitsland en ze daar in Den Haag door de strot van sommige mensen heen rammen. Slikken of stikken kreng! Ach jee,  last van EHEC-bacteriën Mark? Je moeder is vast niet te beroerd om je stront op te ruimen.  Zo doen we dat namelijk in dit land Mark. Zelfs al ben je besmet geraakt met een Echt Heel Erg Creepy bacterie, het geld is op dus registreren we gewoon je moeder als mantelzorger en hopen er het beste van.

 

30
mei 11

Schijt u al van komkommers?

In Duitsland worden mensen ziek van komkommers. Tenminste... dat vermoed men maar helemaal zeker is het niet. Feit blijft dat er mensen ziek worden na het eten van rauwkost en er zelfs al doden door zijn gevallen. Dan ga je toch even anders kijken naar gezond eten. Ondertussen schijten en kotsen de Duitsers er vrolijk op los en de enige Nederlandse vrouw die besmet is geraakt met hetzelfde EHEC-bacterie als waar die Duitsers ziek van worden, bleek pas nog in Duitsland te zijn geweest.  Ja ja, die fout maakt ze ook niet nog eens dus. Dat zal haar leren!

Ik ben er nu dus voor om de grenzen dicht te gooien voor Duitsers. Voor je het weet smokkelen ze besmette groente mee ons land in en kunnen we hier ook niet ongestoord meer genieten van een komkommersalade. Komkomermaarniet in dus met die komkommers. Komkommers behoren voorlopig tot de verleden tijd. Kwamkwammers als het ware. Nou ja... voor de Duitsers dus, want ik heb gewoon nog een paar verse gehaald en die nuttigen we hier met veel plezier aan plakjes op de boterham en natuurlijk door de al even rauwe salade bij de warme maaltijd.

Nee, mij krijgen ze niet bang. Ook tijdens een uitbraak van gekke koeienziekte smaakt een biefstukje me niet slechter, de gebraden kip glijd nog prima naar binnen tijdens de vogelgriep dus kan ik echt niet wakker liggen van komkommers die je de race-paté bezorgen en laten projectiel kotsen.

Ik ga nog maar eens een broodje gezond voor mezelf klaarmaken want ik heb trek gekregen van het schrijven. Eet smakelijk allemaal.

29
mei 11

Nieuw begin

En daar istie dan, mijn nieuwe blog op mijn eigen website! Ik zie het staan en voel me zo trots als een aap met zeven lullen. En reken maar dat dat trots is!

Dit was allemaal niet mogelijk geweest zonder de inzet, tijd en energie van Anja van Ginneken die op twitter beter bekend staat als @AnjaAgain want zij heeft me niet alleen over weten te halen hiertoe maar ook deze site in no time voor me in elkaar gezet.

Alle verhalen van mijn vorige blog inclusief de reacties, foto's en noem het maar op, alles heeft ze keurig voor me over gezet.  En zeg nu eerlijk... ziet het er niet geweldig uit?  Er komt dus nog 1 berichtje te staan op het oude blog waarin ik het adres zet van deze site en dan is het einde oefening voor blogspot wat mij betreft.

Iedereen hartelijk welkom op http://www.zeeuwmeeuw.nl/

 

Tags:
28
mei 11

En toen deed hij het niet meer

De dag nadat ik mijn meest gelezen blog ooit had gepost 'Lazer op met je mantelzorg!' kon ik niet meer inloggen op mijn eigen blog.
Had ik de pest in? Welnee, ik had ZWAAR de pest in!

Van die tijd heb ik gebruik gemaakt om politici lastig te vallen en zo ongeveer ziek te spammen met 'Lazer op met je mantelzorg!'
Of het daadwerkelijk gaat helpen betwijfel ik nog steeds, maar ergens hoop ik dat er mensen aan het denken zijn gezet.

Mijn gevloek over het feit dat ik mijn blog niet in kon kreeg een leuke en vooral positieve draai toen @AnjaAgain op twitter contact met me opnam.
Of ik interesse had in een eigen website.
Ik zag het al helemaal voor me. Weer al dat gekloot om opnieuw te leren hoe alles werkt want ik blijf een drama als het aankomt op computergebied.
Maar Anja is overtuigend en wist vol enthousiasme te brengen dat zij dat wel voor elkaar zou boksen. Geen moeilijk gedoe, zij zou dat wel even regelen.
Ik ging om en geloof het of niet, zeer binnenkort gaat mijn eigen website het internet op.
Al mijn blogs verhuizen mee, inclusief alle reacties.

Lang leve twitter en mijn eindeloze dank aan @AnjaAgain die als een redder in nood op kwam draven en geheel belangeloos haar tijd en energie steekt in een medetweep.

Tags: ,
22
mei 11

Lazer op met je mantelzorg!

Mantelzorg... een mooi woord voor iets wat in mijn ogen de normaalste zaak van de wereld is, namelijk extra hulp en zorg verlenen aan een naaste die ziek is of een handicap heeft.
Je hoort er niet eens over na te denken of je een zieke/gehandicapte ouder, broer, zus, kind enz. helpt bij die dingen waartoe ze zelf niet meer in staat zijn. Dat DOE je gewoon! Zoiets hoeft geen speciale naam te hebben, maar dat heeft het wel gekregen.

Mantelzorg heeft namelijk grenzen. Iemand met een zware lichamelijke handicap of ernstige ziekte bijvoorbeeld, die niet in staat is zichzelf te wassen, aan te kleden, naar het toilet te gaan, huishouden te doen, eten voor zichzelf te maken en noem alles maar op, heeft natuurlijk hulp nodig daarbij. Maar dat kan natuurlijk nooit allemaal op de schouders terecht komen van 1 persoon. Daar is vaak toch wat meer gespecialiseerde hulp bij nodig, thuiszorg vanuit een thuiszorginstelling of wat dan ook.
Je kan niet eisen dat een gezinslid of familielid zijn/haar leven volledig opgeeft om zich 24/7 te storten op het verlenen van hulp.

Mantelzorg is gewoon een term die in het leven is geroepen om ordinaire grove bezuinigingen in de zorg te bewerkstelligen.
Zo heb ik zelf jarenlang een Persoonsgebonden Budget (PGB) ontvangen waarmee ik 50 uur per week hulp in kon kopen voor de lichamelijke zorg van mijn kinderen, voor het huishouden en voor de zorg die ik in die tijd zelf ook nog nodig had.
Buiten die 50 uur per week om kwam al die zorg neer op de schouders van mijn man, die in die tijd nog om en nabij de 80 uur per week werkte en ik dus noodgedwongen zo'n 30 uur per week het risico liep dat mijn kinderen rottigheid uithaalden of zelfs gevaar liepen waar ik zelf niet bij kon ingrijpen.
Een doodenge tijd, maar we zijn het gelukkig zonder al teveel kleerscheuren door gekomen.

Toen mijn jongste kind naar de kleuterschool ging was het afgelopen met mijn PGB. Ik was inmiddels in het bezit van een scootermobiel en kon de kinderen dus zelf naar school brengen en ophalen en aangezien de kinderen het grootste deel van de dag op school waren, was hulp plotseling niet meer nodig vond men.
Dat ik nog steeds niet in staat was om het grootste deel van het huishoudelijk werk te doen was plotseling geen punt meer om nog recht te hebben op hulp.
"U ontvangt al mantelzorg mevrouw, daar moet u het makkelijk mee aankunnen."
Ik ontvang wat? Mijn man bleek geregistreerd te staan als mijn mantelzorger. Geen idee hoe dat zo gekomen was. Sterker nog, ik bleek geregistreerd te staan als mantelzorger van onze kinderen en mijn man dus als mijn mantelzorger.
Mijn commentaar dat mijn man 80 tot 100 uur per week werkte en daarna echt niet meer de behoefte voelde of zelfs in staat was om het huishouden te doen werd afgeserveerd met een simpel: "Dan gaat hij maar minder uren werken mevrouw. Dan maar wat minder financiële luxe."

Woedend was ik. Mijn man werkte niet voor financiële luxe! Hij had het soort werk waarbij je niet kon zeggen, 'het is 5 uur geweest, ik ben weg'. Eisen stellen dat hij minder zou gaan werken had hem gegarandeerd zijn baan gekost en de kans dat hij dan langdurig werkeloos thuis was komen te zitten was enorm! Dat konden we ons simpelweg niet permitteren.

Ik weet dat ik de enige niet ben met dit soort problemen. Ik hoor regelmatig dergelijke verhalen en soms nog veel schrijnender dan ik ooit mee heb hoeven maken.
Het gaat niet goed met de zorg in Nederland.
En nee, ik hoef geen tips en ga niet in discussie hierover met lezers van dit blog die echt wel het beste met me voorhebben.
We hebben ons inmiddels al 9 jaar gered zonder hulp en echt, we redden ons wel.
In een huishouden waar het een puinhoop is overleef je ook wel. Dat weten we inmiddels maar al te goed.
Het gaat me er alleen maar om dat ik even de vinger op de pijnlijke plek heb kunnen leggen in dit blog.
Het is niet alleen dit soort bezuinigingen waar ik me ernstig zorgen om maak in dit land. Alle vormen van zorg worden kapot gemaakt.

Toen ze jaren geleden het rugzakje invoerden voor extra zorg en ondersteuning van kinderen die eigenlijk beter af waren geweest op het speciaal onderwijs, maar met die extra ondersteuning toch op het regulier onderwijs konden blijven, wist ik al dat het ook daar mis zou gaan.
Scholen begonnen van ouders te eisen dat hun kind een diagnose ADHD of autisme zou krijgen zodat er een rugzakje aangevraagd kon worden. Ook voor kinderen die helemaal geen ADHD of autisme hebben, maar gewoon wat drukker waren of wat minder assertief. Dus ouders trokken er plotseling op uit en begonnen massaal met diagnose shoppen. Ze moesten wel! Het was een rugzakje scoren of je kind kwam die school gewoon niet meer binnen.

Het speciaal onderwijs is nu aan de beurt. Vette bezuinigingen, onverantwoordelijke fusies van scholen, ontslag van leerkrachten. Nog even en het hele speciaal onderwijs kan opgedoekt worden want hé, met behulp van een rugzakje is dan toch wel bewezen dat die onzin allemaal niet nodig is... toch?
Nee mensen, het gaat dramatisch fout in dit land. En het gaat met relatief kleine stapjes, zodat we ons weer braaf aanpassen, erbij neerleggen en de volgende bezuiniging er door gedrukt kan worden.
Dan zijn we weer massaal een poosje heel boos, maar ook dat went wel weer. Dan hebben we ons er maar weer bij neer te leggen en hoppa, op naar de volgende bezuiniging.

Laat hen die dergelijke beslissingen nemen eens een jaartje in de schoenen gaan staan van de mensen die ze zo benadelen! Kijken of ze dan anders piepen.

20
mei 11

Stiekem toch niet het einde van de wereld

Soms is twitter best handig. Dat hele verhaal dat morgen de wereld vergaat blijkt helemaal niet waar te zijn! En aangezien ik deze informatie via twitter kreeg, moet het dus wel waar zijn.

Morgen is er sprake van de 'Opname van de Gemeente' en dit is slechts een onderdeel van het 'einde der tijden'. Die ellende schijnt pas weer veel later te komen.
Ja mensen, leer nu eens om informatie te controleren! (sprak zij die zelf klakkeloos alles aannam wat er in kranten vermeld werd)

Morgen is de dag dat alle ware Christenen worden opgenomen in de hemel.
Een soort van hemelvaartdag dus voor alle schatjes die echt diep geloven in God en braaf zijn geweest.
Heb je afgelopen jaren dus niets van Sinterklaas gekregen... shake it dan maar. Als de goedheiligman je al niet weet te vinden... nah, U begrijpt het wel.

Na morgen gaat het dus lekker rustig worden op aarde. Alle Christenen verdwijnen van de aardbodem en alle mensen die net als ik poly-atheïst zijn (en dus in geen enkele god geloven) zullen de aarde erven voor zolang die nog bestaat.
Want na morgen krijgt volgens het Groot Sprookjesboek voor grote mensen, ook wel bekend onder de naam Bijbel, de antichrist vrij baan. Hij zal zich openbaren en op ons, overgebleven atheïsten en ander fout tuig, in gaan werken om ons voor zich te winnen.
Ik weet niet wat jullie doen, maar ik zet alvast een toepasselijk muziekje op.
Mijn favoriete band Kamelot heeft een schitterend nummer 'March of Mephisto'. Die lijkt me wel heel geschikt om de duivel op te wachten.
Overigens heb ik nergens in de bijbel terug kunnen vinden of de duivel zijn ouwe moer ook meeneemt, maar dat merken we vanzelf wel. Ruimte genoeg na morgen, nietwaar?

Reken dus maar dat ik morgen bij het boodschappen doen een mona toetje haal (wat zeg ik... misschien wel 2 ook) want als dit geen reden voor een feestje is, dan weet ik het ook niet meer.
Dit gaat het einde betekenen van de overbevolking en dus ook van de honger in de wereld.
Waarschijnlijk stort de huizenmarkt nog verder in want hé, met zoveel leegstand kun je moeilijk nog tonnen gaan vragen voor die luxe bungalow. Er zullen simpelweg niet voldoende mensen over zijn om die huizen allemaal te bevolken dus een prima tijd om eens uit te gaan kijken voor een leuke vakantie woning.

Mocht het nu onverhoopt toch niet doorgaan is het natuurlijk niet mijn schuld. Ik heb dat hele verhaal niet bedacht.
Feit blijft dat ik mijn mona toetje dan toch mooi binnen heb en desnoods vier ik dan gewoon dat ik nog lang niet jarig ben.

Tags: ,