10
okt 14

De verhuftering van Nederland

September 2013 is het als ik voor het eerst in mijn leven in het buitenland op vakantie ben. In Spanje met mijn vriend, op uitnodiging van zijn moeder heb ik daar de vakantie van mijn dromen.
Ik neem daar zaden mee die ik thuis in Blokker emmers zaai, ergens begin oktober 2013. En jawel, ze ontkiemen en groeien tegen de klippen op.
Precies een jaar later zijn mijn drie zaailingen uitgegroeid tot boompjes van anderhalve meter hoog en worden ze duidelijk te groot voor de emmers.
Bij de stam zijn ze een dikke 6 cm doorsnee en aangezien ze een enorme penwortel hebben en deze niet door de bodem van de emmer komt en bovendien geen vruchtbare ondergrond kan vinden op ons balkon, hier op 7-hoog, besluiten we na veel gedoe om de grootste in de vrije natuur te poten.
Oh, genoeg pogingen gedaan om het via de gemeente te regelen, maar we krijgen maar geen reactie aldaar. Dus besluiten we op 6 oktober de stoute schoenen aan te trekken en lopen we met de boom en een speciaal voor de gelegenheid aangeschaft schepje, richting lift om de boom te gaan poten onderaan de flat waar we wonen. Daar loopt een enorme sloot en is ruimte genoeg.

De lift stopt op de 5e etage en er stappen een man met kind op de arm en een puppy in. Bij aankomst op de begane grond stappen man, kind en pup als eerste uit en wij met boom en schep daar achteraan. Pal voor onze neus gooit de man de portiekdeur voor onze neus dicht. "En bedankt he!", zegt mijn vriend. De portiekdeur gaat weer open en benedenbuurman steekt dreigend zijn hoofd om de deurpost, kijkt mijn vriend aan en roept: "Wat zei jij daar?"
"Ik zei, bedankt he."
De sfeer is gelijk voelbaar agressief en er volgt een woordenwisseling tussen mijn vriend en de ons onbekende benedenbuurman die steeds dreigender is. Buurman begint zelfs aan de boom te rukken die mijn vriend vast hield.
"We blijven wel van die boom af ja?!", laat mijn vriend weten, en blijft buurman recht aankijken.
Buurman wil wel even afspreken voor als hij geen kind bij zich heeft. Hier voor de flat is hij best bereid om dit even uit te vechten.
Daar voelen wij niet veel voor en we gaan naar buiten richting de sloot waar we de boom willen gaan poten.
Die staat krap in de grond of wie loopt daar achter ons langs? Jawel... buurman met kind en pup.
"Als die er maar vanaf blijft.", zegt mijn vriend nog.
Maar oh, wat stond hij er mooi bij.We kunnen hem vanuit de flat keurig zien en in de gaten houden.
PICT7909
Helaas ligt ons boompje de volgende ochtend plat. Overduidelijk omver getrapt, maar ja... we hebben het niet zien gebeuren maar wel een sterk vermoeden wie dit gedaan zou kunnen hebben.
Dus het boompje weer overeind gezet, goed aangestampt en de dag erna stond alles nog keurig rechtop.
Tot de namiddag dan... toen lag ie weer. Vriend weer er naartoe en nog beter terug gezet.
En ja hoor, de dag erna ligt hij weer plat! En niet zomaar plat, hij is echt recht omhoog eruit getrokken en richting de sloot neer geflikkert. We moeten echter naar het ziekenhuis maar besluiten bij terugkomst om hem weer terug te poten.
Maar bij terugkomst is iemand anders ons voor geweest. Het boompje staat weer fier omhoog te stralen in de zon.
Tot vanmorgen.

Hij is spoorloos. Dit keer is ons boompje niet alleen uit de grond getrokken, hij is niet meer terug te vinden. Het gat is niet eens dicht gemaakt, dat was teveel moeite of zo.
Ik voel me verdrietig. Als iemand me ooit had verteld dat ik zo zou gaan hechten aan een boompje, zou ik het niet hebben willen geloven, maar echt, ik ben verdrietig en toch ook een beetje boos.
Ons land is aan het verhufteren. Ons zelf gekweekte nieuwe leven is om zeep geholpen omdat iemand een slechte dag had, ruzie thuis of weet ik veel. En puur omdat we de verkeerde persoon op het verkeerde moment tegen komen...
Nou ja, ik baal als een stekker.

Vanmiddag gaat er een envelop op de brievenbus met een buisje met 4 zaden, op naar Zeeland. Naar mijn broertje.
Die heeft ook interesse in zo'n boom maar ik heb niet de mogelijkheid om met één van de twee overgebleven boompjes richting Zeeland te gaan. Ze passen simpelweg niet in de auto.
Ik hoop nu zo ontzettend dat mijn broertje zijn eigen boom op gaat kweken en hij meer geluk heeft dan ik met mijn poging.
Dat geeft in ieder geval nog een klein beetje genoegdoening wat mij betreft.

 

24
jul 14

De toverfles

Er was eens een meisje uit een groot gezin. Ze had heeeeeeeeeeel veel broertjes en zusjes.
Ook had ze een vader die iedere zondag het vlees kwam snijden en een moeder die altijd aan het koken was.
Als de kinderen uit school kwamen aan het eind van de middag, stond moeder al te zweten en te ploeteren in de keuken.
Die kindermondjes moesten immers allemaal gevuld worden, dus daar ben je wel even zoet mee.
Als hart versterkertje dronk moeder tijdens het koken een drankje. Het glas was bij moeder, positief ingesteld als ze was, altijd half vol. Vrolijk nipte ze er op los, maar het glas bleef altijd half vol.
Nu hoor ik u denken: "Hoe kan dit?"

De moeder had een toverfles! Een toverfles met de wonderlijke naam, Pikeurtje.
Deze fles stond altijd keurig in de kelderkast en hij was altijd half vol!
Toen het meisje op een dag het brutale lef had om haar moeder te vragen of ze zelf ook niet vond dat ze best veel drankjes dronk, werd het meisje aan de arm meegenomen naar de kelderkast, alwaar moeder haar streng toe sprak.
"Die fles staat hier al een eeuwigheid en hij is nog steeds half vol! En waar bemoei jij je eigenlijk mee, snotneus!"
Het meisje begon te beseffen dat er hier iets wonderlijks gaande was.
In de dagen, weken, maanden en jaren daarna, controleerde zij met grote regelmaat of haar bevindingen waar bleken.
En ja hoor, de fles Pikeurtje bleef altijd half vol, net als het glas en net als de moeder.
De fles die het meisje altijd herkende aan de naam Pikeurtje, bleek een toverfles te zijn.

De meeste dromen zijn bedrog, maar sprookjes bestaan echt!
En het meisje leefde nog lang en gelukkig.
pikeurtje

10
jul 14

WK hamsters

Ik geef het toe, mijn voorspelling dat Nederland zou verliezen in de kwart finale van het WK, tegen Costa Rica is niet uitgekomen.
De halve finale gaf uiteindelijk de verlossing.
Maar liefst 120 tergende minuten lang heb ik gevochten tegen de verveling en slaap, want mijn lief wilde toch kijken.
Het was en bleef 0 - 0. Die 120 minuten hadden ze net zo goed over kunnen slaan en direct naar het nemen van penalty's toe gaan.
En eindelijk... we hebben verloren. Oh nee... ZE hebben het verprutst. Zo was het ja.
Argentinië gaat door naar de finale en mag het zondag afleggen tegen Duitsland. Maar hé... gezien mijn gave om de plank volledig mis te slaan als het aankomt op het voorspellen van voetbaluitslagen, kan het ook andersom zijn.

De Albert Heijn WK hamsters, die door de weken heen verzameld waren en onder de tv bungelden hebben hun functie volbracht.
Met toch een klein beetje weemoed neem ik afscheid van ze.
Je hecht toch een die rakkers, of je nu wilt of niet.
Dag lieve vriendjes. Bedankt voor jullie vrolijke steun in de afgelopen maand.

PICT7733

5
jul 14

Voetbal voor leken

balIk zal even uitleggen voor de leken onder ons, wat voetbal precies is. Ook ik kom er namelijk niet onderuit om vanavond naar de wedstrijd te kijken waarbij oranje volgens mij ontzettend vernederd gaat worden.
Dus hierbij voor allen die, net als ik, nooit interesse hebben gehad, een korte uitleg.

Je hebt twee teams van 11 voetballers. Dat zijn die mannen in shirts met een nummer op de rug en een kort broekje aan. Er loopt nog een extra kerel op het veld met een fluit, wiens taak het is om de anderen voor de voeten te lopen en al fluitend het goede voorbeeld te geven hoe het publiek de sfeer erin kan houden.

Aan weerskanten van het veld staan een paar palen met een net ertussen. In ieder doel (zo heet dat net) staat 1 man van de spelende elftallen. Hij moet proberen de bal uit het net te houden en zorgen dat die bal ook niet over de streep komt die er loopt. Komt die bal er wel voorbij, dan is dat een goal en dus een punt voor het team wat hem erin knalde.

Er lopen dus voortdurend 20 man over het veld te rennen, plus die randdebiel met zijn fluit. Met z'n allen rennen ze achter de bal aan en zodra ze die hebben, schoppen ze hem weg. Ondertussen zijn de spelers die de bal niet hebben, druk bezig met het in de gaten houden van de man met fluit. Kijkt die fluit de andere kant op, dan is het de bedoeling dat je een speler van het andere team ongelukkig schopt. Ziet de fluit het wel, dan gaat die driftig op zijn fluitje blazen ten teken dat het publiek de wave inzet of zo...

Er zijn veel termen die vreemd aandoen in het taalgebruik van alle dag. Zo heb je de schwalbe. Dat is een gave die sommige voetballers bezitten. Bij een schwalbe doet een voetballer alsof hij wreed onderuit wordt gehaald door een tegenspeler en stort zich met veel gevoel voor dramatiek ter aarde, in de hoop dat de fluit dit Oscar waardige stukje acteerwerk beloont met een gele, dan wel rode kaart voor de, zich van niets bewuste speler, die zogenaamd de swaffelende schwalbert onderuit haalde. Bij voorkeur moet dan een doeltrap, vrije trap of Joost mag weten wat voor een trap, volgen in de hoop dat het team van de schwalbert een goal scoort.

Langs de kant heb je ook nog lijnrechters. Dit zijn mannen met een vlag, die voor een riante financiële vergoeding, de vlag best voor het best betalende team willen wapperen. Ook de fluit is in sommige gevallen gevoelig voor dit soort grappen. In dat geval spreken we over een gefixte wedstrijd. Die wedstrijden zijn alleen leuk voor hen die er van afwisten en zodoende via weddenschappen rijk worden en nooit meer een dag in hun leven een eerlijke baan hoeven te hebben.

Dan bestaat er nog iets als buitenspel. Die regel kunnen ze maar beter afschaffen want het slaat namelijk nergens op.
Die bal hoeft namelijk nooit buiten de lijnen van het veld te komen om toch een 'buitenspel' te zijn. Er valt een doelpunt, maar de vlaggenman langs de kant vond dan dat dit voor het verkeerde team was, dus gaat met zijn vlag staan zwaaien.
Dan is het ineens buitenspel en telt de goal niet. Ja, zo lust ik er ook nog wel eentje.

Tot slot is het nog belangrijk om te weten dat als Nederland wint, je behoort te zeggen: WE hebben gewonnen!
Zodra Nederland echter verliest, spreekt men over: ZE hebben het verprutst.

Ik hoop dat jullie nu allemaal iets meer snappen van dit onbegrijpelijke spel.
Veel plezier vanavond bij de kwart finale van het WK. En oh ja, het gaat 1 - 0 worden... voor Costa Rica.
Dan zijn we allemaal van die ellende af.
PICT7678

3
jul 14

Stop met bellen!

Hoogst irritant, die telefoontjes vanuit zo'n callcenter. Het houd maar niet op en ze bellen op de meest ongelegen momenten.
En ze vragen dan wel vriendelijk of het even uitkomt, maar o wee als je zegt dat het niet zo is. Dan ratelen ze stiekem toch gewoon hun verhaal af. Aan het eind van het verhaal krijg je altijd de mogelijkheid om nog even aan de lijn te blijven hangen en je te laten registreren in het Bel-me-niet register.
Dus een jaar geleden ben ik blijven hangen en liep het hele riedeltje door in de hoop dat dit de laatste keer was geweest dat ik ongevraagd werd lastig gevallen met geweldige aanbiedingen voor sexy lingerie, wijnpakketten, aanvullende pensioenregelingen enz.

Nog geen week later kwam er weer een telefoontje van een dame met het fantastische bericht dat ik een maand lang gratis mee mocht gaan doen met de vriendenloterij. Als het me na die gratis maand toch niet beviel, hoefde ik alleen maar even te bellen om er weer vanaf te komen.
Wacht even... ik heb me laten registreren in het Bel-me-niet register, dus waarom krijg ik dit telefoontje.
Tja, het bleek 6 weken te kunnen duren voordat het officieel was.

Ik ben nu een jaar verder, heb me telefonisch al minstens 6 keer laten registreren in dat verrotte register en een aantal maanden geleden heb ik het via het internet ook nog eens gedaan op de speciaal daarvoor bestemde website.
Ook vanmorgen werd ik gebeld met een wederom FANSTASTISCHE aanbieding waarmee ik enorm kon bezuinigen op mijn energiekosten. Ik kan het hele verhaal hier nu ook wel opschrijven, maar daar zit niemand op te wachten.
Om kort te gaan heb ik wederom gemeld dat ik deze telefoontjes niet wenselijk vind en dat het hele Bel-me-niet register dus niet werkt. Na een heel gesprek besloot de meneer die ik aan de lijn had, alsnog te controleren of mijn registratie wel gelukt was.
En ja hoor, ik kreeg de ene verontschuldiging na de andere, want oeps... ik sta wel geregistreerd!
Maar meneer controleert dat niet voordat hij belt. Nee, hij krijgt een lijst op met telefoonnummers en gaat die blind allemaal af.
Nou... dat is lekker dan. Wat heb je dan aan die zooi?

Bel-me-niet

1
mei 14

Wat nou recht op inkomen?

Komende juli is het alweer 2 jaar geleden dat ik het huis ontvluchtte voor huiselijk geweld.
Ik ben geweldig opgevangen door diverse mensen die hun huis en hart voor me open gezet hebben en uit naastenliefde, gratis en voor niets, me hebben geholpen.
Hoewel ik in die tijd nog een zeer klein salaris had van €350,- per maand, had ik daar geen beschikking over omdat het werd gestort op de gezamenlijke rekening van mijn, inmiddels ex-man en mezelf. Ex plunderde de rekening continu leeg zodat ik moest zien te leven van een aantal schenkingen van een anonieme gulle gever.
Ik heb vrij snel al een nieuwe rekening geopend maar door administratieve traagheid, werd mijn salaris nog maanden lang op de gezamenlijke rekening gestort.
Toen dit na 4 maanden eindelijk rond was en het op mijn eigen rekening binnen kwam, kreeg ik het advies van mijn advocaat om een aanvullende bijstand aan te vragen. Geen mens kan immers rondkomen van €350,-.
Dit werd me echter niet gegeven omdat ik op papier nog steeds stond ingeschreven bij mijn ex en hij had gewoon een inkomen.
Dus had ik nergens recht op. Inschrijven op het adres waar ik voor nood tijdelijk inwoonde was geen optie. Dan werd mijn aanvullende uitkering immers keihard afgetrokken van haar uitkering en zou ik haar financieel in de problemen hebben gebracht.

Ik rommelde maar door, en kreeg vlak na de kerstdagen in 2012, huilend van mijn huisgenote te horen dat ik op 1 januari bij haar weg moest zijn. Er werd gedreigd om haar de thuiszorg af te nemen en ook haar uitkering zou ik gevaar komen als ik niet weg zou zijn. Er waren immers tips binnen gekomen dat ze helemaal niet alleen woonde en iemand in huis had.
Op 31 december hebben we afscheid genomen en vertrok ik bepakt en bezakt richting opvang adres nummer 3 inmiddels.
Een alleen wonende jonge man, die zelf in de schuldsanering zat en dus geen cent te makken. Maar in het verleden had hij zelf ook weleens hulp nodig gehad en wist dus hoe het voelde. Hij bood mij zijn bank aan om op te slapen.
Daar ook weer een maand doorgebracht en op 30 januari 2013 vertrok ik naar adres nummer 4.

Om een lang verhaal iets korter te maken... de financiële zorgen werden er niet minder om. In december 2012 was mijn contract afgelopen met mijn werkgever en omdat ik al maanden niet meer op het werk was verschenen en in de ziektewet zat wegens zware overspannenheid en een depressie, kreeg ik de zak en was ik de ziektewet in gegaan.
In april 2013 werd ik 'gezond' verklaard. Gezond genoeg in ieder geval om weer te gaan werken, want ik was duidelijk niet overspannen of depressief meer, vond de keuringsarts. Einde ziektewet. En omdat ik slechts een paar maanden met een contract had gewerkt bij de sociale werkplaats, had ik geen recht op ww opgebouwd.
In één klap zat ik zonder inkomen.
Ik werd ingeschreven hier in Weesp, dan kon ik tenminste een uitkering aanvragen.

Zo simpel bleek het dus allemaal niet. "Nee mevrouw, u bent getrouwd en heeft een fors gezamenlijk inkomen."
Nee, ik ben al bijna een jaar weg thuis en de echtscheiding is al volop in gang gezet. "Dan heeft u recht op partneralimentatie en moet u dat regelen mevrouw."
Veel heen en weer gepraat, maar geen uitkering.
Mijn advocaat adviseerde me om een huurcontract af te sluiten met de hoofdbewoner van de woning waar ik zit.
Zo gezegd zo gedaan en wederom een uitkering aangevraagd.
"Nee mevrouw, u woont samen en de hoofdbewoner heeft een inkomen wat te hoog is om aanvulling te krijgen."
Wacht even... ik heb een huurcontract!
"Huurt u een eigen kamer daar?" JA! "Heeft u daar een eigen badkamer, keuken en toilet? Nee, die delen we. Het is gewone flat en die hebben maar 1 badkamer, 1 keuken en 1 toilet dus die delen we.
"Dan woont u dus samen en heeft u geen recht op bijstand." Maar ik betaal €200,- per maand voor een kamer daar en heb een huurcontract! "Waar betaald u dat van dan, zonder inkomen?" Van de belastingteruggave, maar ik ben er doorheen! Het geld is op en als ik nu geen bijstandsuitkering krijg, kan ik het schudden! Dan sta ik op straat! HELP dan!
Maar niks hoor. Volgens hen woonde ik samen omdat we gezamenlijk gebruik maakten van de keuken, badkamer en het toilet.

Inmiddels zat ik al een dik half jaar in Weesp en er was iets opgebloeid tussen de hoofdbewoner en mij.
En hoe onze liefde ook groeide voor elkaar, we kwamen financieel zwaar in de knoop.
Mijn inmiddels vriend zit thuis omdat hij een nieuwe heup heeft gekregen en daarbij zijn wat medische missers gemaakt.
De ontstekingen volgden elkaar in rap tempo op en hij zat lange tijd zelf in de ziektewet, wat uiteindelijk overging in ww en tja... ook dat houd een keer op.
Zit ik zelf sinds april 2013 zonder inkomen, hij dus sinds oktober 2013 zelf ook! We leven op leningen van zijn moeder, maar dat kan natuurlijk ook niet oneindig zo doorgaan. Bovendien moet ook dat geld weer een keer terug.

Hoe krijgen we het voor elkaar! Alle twee verwikkeld in een vechtscheiding. Hij al bijna 5 jaar en nog geen boedelscheiding.
Ik inmiddels bijna 2 jaar en ook nog geen boedelscheiding. Zonder inkomen en we zijn elkaars mantelzorger, want ik mankeer natuurlijk het nodige, maar kan hem af en toe ook letterlijk van de vloer oprapen omdat hij een misstap heeft gemaakt en door zijn heup heen gaat. De ene kreupele helpt de andere kreupele dus.

We hebben nu een gezamenlijke uitkering aangevraagd en moeten 19 mei weer naar het UWV voor een gesprek, maar ik durf niet meer te hopen dat het gaat lukken. Eerst zien, dan geloven.
Dan kan men nog zo hard roepen dat liefde alles overwint, maar verdomme... we moeten wel kunnen leven en dat kost nu eenmaal geld!

Hoe doen al die asielzoekers dat dan? Die komen hier binnen en in no time is er woonruimte en een uitkering voor ze geregeld.
En maar geld sturen naar Griekenland en dergelijke, maar fatsoenlijk voor je eigen mensen zorgen ho maar.
Echt, ik begrijp er geen flikker meer van.

6
mrt 14

AH Basic

Boodschappen doen maken mijn vriend en ik altijd een klein feestje van.
Zo goed als dagelijks is het een terugkerend ritueel omdat we pas 's middags bedenken wat we die avond willen gaan eten.
Het verliep weer vlekkeloos en met een tas, gevuld met een diepvriespizza, de benodigdheden om die pizza nog even flink op te pimpen, een flesje wijn, een flesje Amaretto en een paar blikjes drinken stapten we weer in de auto om daar ons verwen momentje te beginnen.

Daar zaten we, geparkeerd vlak naast de glasbakken met een shagje in de hand trokken we ons blikje drinken open terwijl we met de ramen open mensen kijken.
Zoals de mensen die me kennen wel weten, ben ik een cola light junkie. Maar niet tijdens ons verwen momentje!
Speciaal voor die gelegenheid nuttig ik een klein blikje cassis.
Om precies te zijn, een blikje AH Basic cassis.

Voor de onvoorstelbare prijs van € 0,15 tank ik in de auto, onder het genot van een peuk mijn blikje cassis leeg terwijl we gezellig keuvelend toekijken hoe mensen ernstig moeite hebben met het in- en uitparkeren van de auto op de parkeerplaats van de plaatselijke Albert Heijn.
Echt heerlijk spul, die AH Basic cassis. Vol van smaak maar nog veel voller van koolzuur.

Dan komt er een man aangelopen. Stevig kalend en duidelijk van een respectabele leeftijd die hoort bij gepensioneerden, komt hij zijn lege wijnfles deponeren in de daarvoor bestemde groene glasbak.
Direct na het moment dat opa's fles kletterend  in de glasbak neerkwam, borrelt een enorme hoeveelheid koolzuur omhoog bij me.
Met stevig wat kabaal knalt er een galmende boer door de auto. Al het binnen gekregen koolzuur perst zich explosief in één keer naar buiten.
Opa's hoofd draait zich om richting de auto met een niet onverdienstelijke imitatie van een uil als hij geschokt bij ons naar binnen kijkt.
Met grote onschuldige puppy ogen roept mijn vriend opa door het open raam tegemoet: "Dat was ik niet hoor!"
Je ziet opa kijken en denken... 'zo'n keurige dame doet zoiets toch niet?'
Nou echt wel dus! Dan ken je de cassis van AH Basic nog niet.
De frisdrank met, naar mijn bescheiden mening, het hoogste BURP-gehalte van Nederland.

Proost.