4
mei 18

Lawaai maken?

Het is weer 4 mei en vanavond om 20:00 uur zijn we 2 minuten stil om hen te herdenken die zijn overleden als gevolg van de 2e wereldoorlog. Tenminste.. als het aan verreweg de meesten van ons ligt wel.

En dan ineens is er een gek die een oproep doet om precies op dat tijdstip lawaai te gaan maken. Schreeuwen of zelfs een luchtalarm af laten gaan, dat is wat hij wil. Ook riep hij iedereen op om hier vooral maar aan mee te doen. En waarom? Omdat meneer het er niet mee eens is dat we ook mensen herdenken die oorlogsmisdaden hebben gepleegd in Nederlands-Indië.

En ik altijd maar denken dat we allemaal, ieder voor zich, een moment stilstaan bij de gruwelen die een oorlog met zich meebrengt en dit nooit meer mag gebeuren. Ik dacht dat we ieder voor zich, mensen in gedachten namen die belangrijk voor ons zijn geweest, op welke manier dan ook. Herdenken is iets van jou en van mij. Iets wat privé afspeeld in je hoofd. Ik mag toch hopen dat er niet een groep mensen zal zijn die dit van ons afneemt omdat ze zelf met andere gedachten rondlopen.

Ik ga niemand tegenhouden om te denken wat hij of zij wil, maar doe dat om 20:00 uur dan wel in stilte en weerhoud ons er niet van hetzelfde te doen en laat ons herdenken op onze manier.

Als je je werkelijk zo druk maakt over oorlogsmisdaden, doe er dan iets aan! Want geloof me, vandaag de dag gebeurt dit ook nog veel te veel over de hele wereld. Maar vanavond lawaai gaan maken is zo respectloos en laf dat je vast ook niet het type bent dat daadwerkelijk iets gaat doen tegen alle onrecht die er nog bestaat.

31
mrt 18

AU!

Toen we drie jaar geleden verhuisden naar Muiderberg kwamen we tot de conclusie dat we eens op zoek moesten naar een andere tandarts. Dat heen en weer reizen naar Weesp was niet handig. We gingen op zoek, mede omdat mijn verloofde zijn gebit een totale opknapbeurt nodig had. Door omstandigheden was dit na onze verhuizing nogal in het slob geraakt en toen we een jaar geleden op zoek gingen naar een nieuwe tandarts waren we al geruime tijd niet meer geweest. Maar na wat speurwerk kwamen we terecht bij ACTA (Academisch Centrum Tandheelkunde Amsterdam. Nog iets verder weg dan Weesp maar het heeft de nodige voordelen. Aangezien daar tandartsen worden opgeleid zijn de kosten maar een fractie van wat je normaal kwijt bent bij de tandarts omdat je geen werkuren betaald. Bovendien wordt alles besproken met alle docenten en je dus niet alleen een tweede opinie maar ook een derde, vierde enz. krijgt.

Nu ben ik door mijn Ehlers Danlos Syndroom (EDS) enorm ontstekingsgevoelig en helaas ook niet plaatselijk te verdoven. Nu ik dus voor de zoveelste keer een enorme ontsteking kreeg bij de wortel van een kies en deze ontsteking het bot bleek aangetast te hebben, werd er vastgesteld dat deze kies er uit moest. Maar hoe trek je een kies als je niet te verdoven bent? In het verleden werd ik nooit serieus genomen als ik bleef melden dat ik alles nog voelde maar bij ACTA nemen ze het wel serieus. Ze weten daar beduidend meer van EDS dan ik tot op heden meegemaakt heb. Dus werd ik doorgestuurd naar SBT (Stichting voor Bijzondere Tandheelkunde). Ze werken daar met probleemgevallen. Mensen die een handicap hebben, mensen die uitzonderlijk angstig zijn enz. Ik zou daar een roesje krijgen met lachgas. Dus hopla, naar SBT.

”Wat verwacht u van ons?” Nou, ik zou hier mijn kies kunnen laten trekken terwijl ik een roesje van lachgas krijg. “Een roesje is een smoesje. Wij gebruiken lachgas bij mensen die extreem angstig zijn zodat ze ontspannen. We moeten dan alsnog een plaatselijke verdoving zetten om te zorgen dat u geen pijn heeft.” Eh, dat kan dus niet bij mij. Daarom ben ik hier naartoe gestuurd. “Dan moet ik u toch teleurstellen. De enige manier voor uw geval is bij de kaakchirurg onder narcose geholpen te worden. Dus u krijgt nu een anti-biotica kuurtje van een week en dan moet u binnen die week bij de kaakchirurg zijn voor in ieder geval het voorgesprek en niet lang daarna moet u geholpen worden.”

Een hoop gedoe volgde want ik kon pas minimaal een maand later terecht bij het VUMC maar na wat hulp en rondbellen van mijn behandelend tandarts in opleiding kon ik twee dagen later terecht bij het OLVG in Amsterdam. Dus wij nog behoorlijk opgewekt daar naartoe afgelopen donderdag.

Wederom mijn hele verhaal daar gedaan, ondanks dat alles al vermeld stond in de verwijsbrief. En wat zegt de kaakchirurg vervolgens? “Ik geloof hier niet zo in. Ik weet dat mensen met EDS moeilijker te verdoven zijn maar het is niet onmogelijk! Dus wil ik nu eerst proberen om u te verdoven.”  Wacht even... dit was NIET de afspraak. Ik heb door mijn hele leven heen al heel veel tandartsen meegemaakt en niet eentje kreeg me verdoofd. Maar de kaakchirurg houd vol. “Ik wil het toch proberen en als het niet werkt, dan laat u dat weten en stop ik ermee. Dan gaan we alsnog op een andere dag verder onder narcose maar ik wil het hoe dan ook eerst proberen met plaatselijke verdoving. Ik krijg iedereen verdoofd dus ook u.”

Ik ga er in mee. Niet geschoten is altijd mis en aangezien een narcose ook niet makkelijk verloopt bij me, ga ik in de stoel zitten en laat me lek prikken. “Is dit nog gevoelig?” Aaaah, JA! En weer gaat de spuit erin. Mijn bovenlip begint te tintelen en als er weer getest wordt of ik nog iets voel blijkt de buitenkant ietsje doffig aan te voelen, maar pijn voel ik nog steeds als er aan de kies wordt geduwd. Alleen mijn bovenlip is ietsje dof maar ook dat is na een minuut alweer voorbij en voel ik alles weer normaal. “Hij zit al los nu hoor” hoor ik boven me terwijl ik kreun bij iedere aanraking. “Nee, ik krijg het ook niet verdoofd. Dan is het misschien toch beter als..”

Wacht even, ik zit hier nu. Pijn heb ik toch al door al dat gewrik en geprik. Ik heb geen zin in een nieuwe afspraak, nog langer wachten en een narcose. Dus spreek ik af dat ik even een momentje nodig heb om me voor te bereiden op wat er gaat komen. Dit was geen probleem en ik focus en probeer me te ontspannen. Na een minuutje zeg ik okay en doe mijn mond wijd open. Voor mijn gevoel is ze zeker een minuut of 8 aan het wrikken maar ik hoor later van mijn verloofde, die erbij zit, dat het hooguit 30 seconden heeft geduurd. De kies is eruit. Niks hechten want de troep moet eruit kunnen. Dus er wordt flink pus en bloed weggezogen, een gaasje er tegenaan en ik kan gaan.

Hevig zwetend en bevend zit ik na afloop nog een paar minuten bij te komen. De kaakchirurg laat weten dat ze in mijn dossier laat zetten dat ik dus echt onmogelijk te verdoven ben. Mocht het later nog eens nodig zijn, dan moet trekken dus toch onder narcose gebeuren maar ze geeft me een dik compliment dat ik dit zo heb volbracht.

Top! Geen ellende meer in de toekomst.

Ja ik ben blij met ACTA. Alles verloopt daar als een geoliede machine. En ik ben blij met de kaakchirurg van het OLVG want ik werd serieus genomen en alles verloopt in goed overleg.

11
mrt 18

Referendum

Nog even en het is 21 maart. De dag dat we allemaal naar het stembureau mogen om te stemmen voor de gemeenteraadsverkiezingen maar dit keer hebben we ook een referendum.

Ho ho, daar ging ik al bijna de fout in. Het is geen referendum maar een raadgevend referendum. Ik had er ook nog nooit van gehoord totdat Jan Roos er eentje voor elkaar gebokst kreeg. Tot die tijd dacht ik dus altijd dat een referendum betekende dat er aan het volk een vraag werd voorgelegd en dat via stemmen gekeken werd wat we willen. Dus je krijgt de vraag: Wilt u wel of geen pannenkoek met stroop. Stemt de meerderheid JA, dan krijgen we pannenkoek met stroop. Stemt de meerderheid NEE, dan krijgen we dus iets anders en gaan de politici verder stoeien over wat er nu een goed alternatief kan worden. Maar zo werkt het dus helemaal niet bij een raadgevend referendum.

Wat een raadgevend referendum is kan ik in een paar woorden samenvatten. Een veredelde enquête is het en dus een belediging voor het volk. Ze zijn nieuwsgierig naar wat wij van hun nieuwe plannen vinden, maar als we er als burgers een andere mening op nahouden dan kunnen we een hele dikke middelvinger krijgen van onze volksvertegenwoordigers.

En hoe dik die middelvinger is kunnen we vooral zien aan D’66. De partij die zich sinds mensen heugenis hard heeft gemaakt voor het referendum. D’66 ja, dezelfde partij die nu eigenhandig het referendum de nek om wil draaien. Maar ja, nee, euh... dat zit anders. Ze willen het referendum in deze vorm weg hebben. Het moet anders... beter. En daar moeten we heel D’66 en Alexander Pechtold in het bijzonder, dan maar op zijn treurige,  blauwe, leugenachtige ogen op geloven en vertrouwen? Ik dacht het dus niet.

Ik ga dus wel stemmen de 21e en ga zelfs mijn mening geven bij dat referendum want het is mijn recht. Alleen ben ik ervan overtuigd dat ze toch doorzetten wat ze zelf al bedacht hebben. Die sleepwet zal er dus hoe dan ook wel komen, al krijg ik de indruk dat de meeste burgers er heel anders over denken.

Een democratie is het hier in Nederland toch niet. Een echte democratie laat de burgers kiezen. De grootste partijen moeten dan eigenlijk verplicht bij elkaar gezet worden totdat ze voldoende zetels hebben. Dan is er sprake van democratie. De meeste stemmen tellen in een democratie. Kunnen de grootste partijen niet met elkaar door één deur? Deal with it! Jullie vertegenwoordigen ons. Jullie werken dus voor ons. Doe het er maar mee. Staat het je niet aan? Zoek je toch een leuke baan bij een multi national of een goed betalende bank.