3
nov 11

Drugs probleem

Ja ik heb een drugs probleem. Of eigenlijk... ik heb een probleem met drugs.
Als sinds afgelopen vrijdagavond ben ik voortdurend stoned.
Was de pijn in mijn onderarm eigenlijk niet echt helemaal meer verdwenen sinds de laatste peesontsteking, het begon zich echter uit te breiden vorige week.
Maar ach, ik had vakantie en dacht dat met wat extra rust de boel wel weer voorbij zou gaan.

Afgelopen vrijdag had ik alleen inmiddels niet meer uitsluitend pijn in mijn linkerarm. Ook mijn nek, schouders en rug zaten aan de linkerkant volledig vast, voelde gloeiend heet aan en voelde volgens man en kinderen aan alsof ik van beton gemaakt was.
Diezelfde avond zat ik dus wederom op de huisartsenpost nadat ik aan de telefoon een uitbrander van de assistente had gekregen dat de huisartsenpost uitsluitend bedoelt is voor noodgevallen en ik dus eigenlijk gewoon naar mijn eigen huisarts had moeten gaan. Ik had immers al weken pijn dus er was geen sprake van een noodgeval.

Tja, heeft ze theoretisch natuurlijk helemaal gelijk in, ware het niet dat manlief overdag werkt en zoals ik hier al vaker vermeld heb, al een levensgroot risico loopt dat in mei zijn jaarcontract niet meer verlengd gaat worden omdat hij zo verrotte vaak  vrij moet nemen om met mij naar een dokter, ziekenhuis, fysiotherapeut of het handenteam te gaan.
Bij gebrek aan vrije dagen doen we dit hele jaar dit soort bezoekjes al op eigen kosten want die uren worden natuurlijk wel gewoon van zijn salaris ingehouden. Bovendien zijn ze er niet bijzonder gelukkig mee op zijn werk dat hij zo vaak veel later op zijn werk aankomt of uren eerder richting huis vertrekt.
Tegen de tijd dat manlief thuis was en ik dus een dokter kon bellen, was de praktijk van mijn eigen huisarts al lang en breed dicht.  Dus na een stevige uitval van de assistente kon ik dan toch op vrijdagavond terecht bij de huisartsenpost voor noodgevallen.

De dienstdoende arts had niet lang nodig om vast te stellen dat het weer goed mis is.
Ik had al dagenlang en nog enkele uren voor vertrek naar hem toe, Diclofenac geslikt maar ondanks dat dit toch een stevige pijnstiller zou moeten zijn die ook een ontsteking remmende werking heeft, had ik het gevoel dat het glas water waarmee ik die tablet inneem evenveel effect had als de pil zelf. Totaal niets dus!
Ook dubbele porties Brufen bruis à 600 mg per stuk hadden geen enkele invloed gehad op de pijn en ik voelde me tamelijk wanhopig inmiddels.
Ik kreeg dit keer Tramadol voorgeschreven. Ondanks dat ik al Diclofenac had geslikt mocht ik bij thuiskomst gelijk een capsule Tramadol nemen en dit 10 dagen lang, 3x daags volhouden.

En ja hoor, net als bij de morfine leef ik in een soort waas. Inmiddels dus al 6 dagen ben ik onafgebroken stoned.
Iedere 8 uur neem ik een capsule.  Wat alleen wel jammer is, na een uurtje of 5 à 6 komt de pijn weer terug maar die waas verdwijnt niet. Kortom, 3x per dag maak ik zo'n 2 tot 3 uur mee waarin ik nog steeds zo traag als dikke stront ben, tamelijk van de wereld als het aankomt op concentratievermogen en met pupilletjes zo klein als speldenprikjes waardoor je ook overdag het idee hebt dat het schemerdonker is, maar ondanks dat heb ik dan toch veel pijn!
De resterende uren voel ik gelukkig geen pijn maar ben dan ook zo zwaar verdoofd dat ik niet veel anders kan doen dan slapen slapen en nog eens slapen. Zo'n 15 uur per etmaal breng ik slapende door.
En om heel eerlijk te zijn, kan ik nu niet zeggen dat er verbetering in de hele situatie zit.
Sterker nog, mijn linker heup en been beginnen nu ook te klieren. Mijn hele linkerkant lijkt verrot of zo.

Morgen dus maar eens kijken of ik een afspraak met de huisarts kan maken vlak voor 17:00 uur. Kan het alleen eerder op de dag, dan moet ik toch het weekend maar weer door zien te komen want manlief kan simpelweg niet WEER vrij nemen om even met me naar de huisarts toe te gaan.
Ik ben het alleen zo beu om continu in die waas te leven en vast te stellen dat er dus ook nog geen verbetering in zit.
Ik heb het gevoel dat ik naast de controle over mijn lichaam, ook de controle over mijn geest kwijt raak zolang ik zo onder de verdovende middelen zit. En als ik ergens de pest aan heb, dan is het wel aan het verliezen van de controle over mezelf.

Ik zou een verdomde slechte junk zijn volgens mij.
Maar ach, ik heb weer hele andere talenten.



Share and enjoy:
  • Print
  • email
  • Add to favorites
  • Hyves
  • Facebook
  • LinkedIn
  • Google Bookmarks

7 reacties for "Drugs probleem"

  1. admin zegt:

    Nee, ik zit in Zeeland he. Komt niet in de buurt van Tilburg, maar lief dat je het aanbood. ;-)

  2. Harry de Beer zegt:

    Woon jij in de buurt van Tilburg? Dan kan ik je wel brengen en halen

  3. admin zegt:

    Nee, dat doet de huisarts dus absoluut niet meer. Huisbezoeken zijn al jaren verleden tijd. Ze zeggen doodleuk dat je desnoods maar een taxi moet pakken. En tja, dat kan ik dus even niet betalen.

  4. Tammy zegt:

    Jeetje...
    Wat een rotzooi moet jij tot je nemen zeg.. En dat terwijl het weinig tot niets aan verbetering voor je brengt...

    Maar wat ik me nu afvraag, kan de huisarts niet bij jou thuis komen??

  5. Dooz zegt:

    Stoned, maar geen junk ... jawel, het is mogelijk .. Respect meid.
    Kuzzz

  6. cona van der horn zegt:

    wat erg he lieverd zit momenteel in de zelfde postie med opgehoogd tot 110mg morfine per dag in 4 keer maar ook nog pijn alleen tegen de avond word het wat minder brand wierook voor ons
    en vraag de Boeddha om steun dikke knfx van oma

  7. Wouter0612 zegt:

    Wat een ellende weer. Knuff.

Laat bericht achter