30
mei 17

Eendjes

Op 30 april kwam eendennest nummer zoveel uit in onze tuin, pal onder ons slaapkamerraam. Prachtig natuurlijk want ieder jaar komt dezelfde eend terug om hier te broeden. Daar zaten ze, moeder met 13 piepkleine kuikens in onze tuin. De volgende ochtend al heel vroeg vertrekt moeder naar de sloot met haar kroost... op twee na.
We horen ze roepen en als ik de deur open doe om te kijken waar moeder is gebleven, rennen die twee kuikens bij ons naar binnen.
Moeder eend is onvindbaar en zwemt vast ergens rond met de resterende 11 pulletjes. De twee bij ons in de woonkamer zijn koud en als ik ze oppak kruipen ze mijn badjas in om warm te worden.

We wachten tevergeefs op moeder en in de tussentijd geven we de kuikens te eten en drinken. Pas drie dagen later komt moeder met de overgebleven 11 kuikens terug de tuin in om te ontbijten.
We hebben inmiddels op aanraden van een vrouw die werkt in de dierengeneeskunde, speciaal voer gehaald.
Moeder herkent haar eigen kuikens niet meer en de kuikens zien ons als ouders en niet hun eigen moeder.
Iedere avond vallen ze bij onze voeten in slaap, op een handdoekje en zwemmen in een afwasteiltje met water.
Zodra het weer dit toeliet hebben we ze buiten in een ren gedaan zodat ze kunnen wennen aan het buitenleven en ze groeien als kool.
Keurig een net er overheen zodat de kraaien en katten er niet bij kunnen komen en het verliep allemaal perfect!

Vandaag zijn ze precies een maand oud en beginnen een volwassen verendek te krijgen maar kunnen natuurlijk nog lang niet vliegen.
Komt er vanmorgen een man aanlopen, zoals dat zo vaak gebeurd want iedereen vind het natuurlijk schattig om te zien. Die staat naast die ren en begint met zijn armen te zwaaien.
Ik sta op en ga naar buiten.
"Wat IS DIT?", vraagt de man die sprekend op Paulus de Boskabouter lijkt.
"Dat zijn jonge eendjes", zeg ik nog in de veronderstelling dat Paulus gewoon interesse heeft.
Trekt meneer ineens van leer tegen me: "Die horen niet in een kooi, die horen in de vrijheid! Hun vader en moeder staan er naast omdat ze ze terug willen hebben en je gaat ze NU loslaten!"
Ik ben totaal overbluft en geschokt en stamel een beetje van 'nou nou dat gaat nogal, dat zijn hun vader en moeder helemaal niet' terwijl Paulus zichzelf groot maakt met zijn handen in zijn zij en weer tekeer tegen me gaat.
Hoewel ik probeer uit te leggen hoe die twee bij ons terecht zijn gekomen en dat ik ze niet los kan laten omdat ze dan binnen no time opgevreten worden door de loslopende katten hier, blijft Paulus ziedend tegen me tekeer gaan dat ik ze NU los moet laten, of anders... Vol ongeloof en inmiddels trillend op mijn benen blijf ik zeggen dat ze daar nog niet aan toe zijn en we heel goed voor ze zorgen.
"Je laat ze NU los of ik bel de vogelbescherming!", raast hij door.
Een beetje zwakjes zeg ik nog, 'nou succes' en meneer draait zich om en beent weg.

Een kwartier later staat Paulus weer naast de ren en nu gaat mijn verloofde naar buiten om een praatje te maken.
Paulus: "Zijn ze hier nu nog? Je laat ze NU los anders ruk ik je kop eraf. De vogelbescherming is gebeld."
Als hij weer weg is komen er twee dienders aangelopen en vorderen onze lieve kuikentjes. In een kartonnen doos zouden ze afgevoerd worden naar de dierenopvang in Naarden. Laten we ze niet meegaan dan krijgen we een boete van € 750,- per kuiken. Die boete krijgen we niet als we ze nu meegeven en we worden in de gaten gehouden en krijgen een aantekening dat als we ooit nog eens wilde eenden zelf willen verzorgen als moeder de kans niet krijgt, dan krijgen we alsnog die boete.

De eenden verdwijnen de doos in en worden afgevoerd, ons helemaal overstuur achterlatend.
Een uur later belt mijn verloofde de dierenopvang in Naarden. "Jonge eendjes? Nee, die zijn hier niet gebracht."
Vervolgens de politie gebeld om de eendjes terug te vorderen.
Dat kan dus niet volgens oom agent.
Wat nu?
Volgens oom agent zijn we niet goed op de hoogte want ze zijn keurig afgeleverd in Naarden, alleen weten ze daar van niets.
Ik ben gesloopt. Een maand lang intensief zorgen voor een paar eendjes die het prima doen door onze verzorging en allang dood waren geweest als we dit niet hadden gedaan en het dan niet af kunnen maken.
Natuurlijk hadden we ze gewoon vrij gelaten zodra ze daar groot genoeg voor waren geweest. Daar werk je naartoe al die tijd.
Maar dat ze nu op deze manier bij je weggerukt worden omdat één man zich stoort aan die beestjes en de politie belt, is gruwelijk.
En maar zwaaien met dat wetboek want het staat in de wet dat je geen wilde dieren in een kooi mag houden. Er valt niet redelijk meer te praten. Bah! Ik ben zo verdrietig nu.

 

 

Share and enjoy:
  • Print
  • email
  • Add to favorites
  • Hyves
  • Facebook
  • LinkedIn
  • Google Bookmarks

2 reacties for "Eendjes"

  1. Quality Manager schreef:

    Wat erg... doe je zo je best voor de natuur en de eendjes en dan komt er zo'n idiote "dierenredder" die wel even zal zeggen wat je moet doen. Wat doet die man zelf? Dieren weggooien????

  2. Esther Strating schreef:

    Wat een naar verhaal zeg, ik vind het juist heel erg goed van jullie dat jullie zo goed voor de eendjes hebt gezorgd, en het is echt vreselijk dat er een of ander paulus de boskabouter langs komt om jullie te gaan vertellen wat wel en niet mag, waar bemoeit die man zich mee zeg, hij moet juist blij zijn dat er nog mensen zijn die de zorg voor de eendjes op zich nemen, echt belachelijk !!!! ik hoop voor jullie dat de eendjes weer gauw bij jullie terug komen en uitgroeien tot mooie grote eendjes !!! Veel sterkte en petje af voor jullie !!! Gr, Esther

Laat bericht achter