20
jul 11

Column van Sabine anders uitleggen

Ik ga het gewoon proberen. Ik pak het column van Sabine Uitslag erbij en ga het met alle positiviteit die ik in me heb op de juiste manier uitleggen. Dat moet gewoon kunnen want ik zie steeds meer reacties komen van mensen die zeker weten dat ze juist een goed punt maakt in haar column. En als hun het zien, dan moet ik dat ook kunnen.
Laat ik gewoon bij het begin beginnen en bij ieder stukje mijn best doen om het zo positief mogelijk uit te leggen.

"De waardevolle samenleving

Iets doen voor een ander: is dat waardevol of kost het vooral tijd?"

Nou Sabine, dat is vooral waardevol. Natuurlijk kost het ook tijd maar dat kost een hobby ook. De samenleving zou er alleen maar op vooruit gaan als iedereen zijn/haar verantwoordelijkheid zou nemen en regelmatig eens iets onbaatzuchtig voor een ander zou doen.

"Laatst was ik in het weekend een ontbijtje aan het klaar maken voor mezelf en m’n lief en ik vroeg me af: ben ik nu aan het mantelzorgen?"

Hahahaha, je hebt wel humor! Altijd fijn als een volksvertegenwoordiger ook een goed gevoel voor humor heeft. Hou vol!

"Wat is eigenlijk de definitie van mantelzorg? Want wat is ‘normale zorg’ voor een ander en wat is extra? Is dat dan niet voor iedereen anders? Dat zijn zo van die vragen die me de hele week kunnen bezighouden. "

Hahahaha, en weer een grapje!  Want een hele week bezig blijven om die vraag te beantwoorden in je vakantie, dat is toch zonde van je vrije tijd. Gelukkig is er een hele duidelijke definitie van wat mantelzorg is en aangezien jij je in de 2e kamer bezig houd met het zorgbeleid, heb je die informatie vast ook gekregen. Daarom weet ik dat je ook hier een grapje maakt, jij vrolijke vakantiegangerT.

"Wat ik overal lees en hoor is dat de groep mantelzorgers heel groot is en dat ze het enorm zwaar hebben. Maar hoe ging dat ‘vroeger’ dan? Was het, toen er nog geen computer, skype, robot-stofzuiger en wasmachine was, dan niet nog veel zwaarder?"

Dat is een moeilijke voor je, want tja... zo oud ben je natuurlijk nog niet dat je weet hoe dat ging in die tijd. Ik zal toch proberen een klein beetje uit te leggen. 'Vroeger' waren de rollen heel duidelijk verdeeld. De man des huizes werkte hard en werkdagen van 12 uur waren dan ook geen uitzondering. De vrouw des huizes was thuis en zorgde voor de kinderen en het huishouden. Als de grootouders nog leefden bestond zelfs de kans dat die generatie ook nog in hetzelfde huis leefde.
Kinderarbeid was toen nog niet verboden en al van jongs af aan werkten kinderen keihard mee. Moeder de vrouw had veel minder schoon te houden want er was niet voor iedereen een aparte slaapkamer, speelgoed was er amper en ook het huis stond niet vol met prullaria zoals tegenwoordig. Je ging eens per week in bad en trok ook maar eens per week schone kleren aan. Gelukkig maar, want op de hand wassen was zwaar werk. Ja het leven was toen zwaar, maar simpeler en veel duidelijker.
Ernstig zieke mensen draaiden het ziekenhuis in, of ze gingen gewoon dood. Dat hoorde nu eenmaal bij het leven toen.
Zwaar gehandicapten had je in die tijd niet zoveel als nu want die werden of ergens weggestopt waar niemand er last van had of ze gingen ook gewoon dood. Zo ging dat nu eenmaal in die tijd. Begrijp je het nu wat beter?

"En wie is dan die mantelzorger? Als jij je oude vader helpt met de steunkousen en je kookt zijn potje (gewoon wat extra’s van wat jezelf kookt voor je gezin of jezelf), is dat dan mantelzorg? Valt daar dan ook het bezoekje op zaterdag of zondag onder? Of valt dat gewoon onder de noemer ‘gezelligheid’?"

Nou jij valt zeker onder de noemer 'gezelligheid' want meid meid, ik blijf lachen met je.
Nee, je vader helpen met zijn steunkousen en wat extra koken zodat hij ook mee kan eten valt natuurlijk niet onder mantelzorg, dat beseft iedere suffert denk ik wel. Maar je hebt wel gelijk als je zou zeggen dat zulke dingen best eens wat vaker mogen gebeuren. Dat zou een heleboel schelen in de vereenzaming van ouderen vandaag de dag. Dus heel goed dat je dat even onder de aandacht brengt. Je bent een toppertje Sabine!

"Is een moeder die een baby voor de derde keer in een nacht uit bed haalt om te verzorgen een mantelzorger? De baby is immers zeer kwetsbaar en afhankelijk. Als moeder kan je moeilijk na drie keer uit bed te zijn gegaan zeggen: nee, nu is de maat vol, ik raak totaal overbelast, ik bel de thuiszorg! Als ik die vraag wel eens stel, vragen moeders me of het wel goed met me gaat."

Dat hoort natuurlijk gewoon bij het moederschap. Tjee, ik ben er een jaar lang wel vaker dan drie keer per nacht uit gegaan toen mijn kinderen nog klein waren.  Niemand die me daar over heeft horen klagen.
Het begint alleen wel anders te worden als je weken aan een stuk helemaal de tijd niet krijgt om te gaan slapen omdat je bijvoorbeeld een huilbaby hebt die dag en nacht gilt. Dan is het wel fijn als er af en toe even iemand op wil komen passen zodat je zelf bij kan slapen. Maar ook dat vangen mensen meestal gelukkig onderling wel op door bijvoorbeeld familie erbij te roepen.  En als die dan even oppassen zodat je zelf lekker een paar uurtjes kan slapen, is dat ook nog geen mantelzorg.

"Inmiddels ben ik in mijn speurtocht wel wat wijzer geworden. Mijn conclusie is dat we mantelzorg tegenwoordig kwantificeren en daarmee wordt datgene wat altijd vanzelfsprekend was opeens iets waar eisen en verwachtingen aan worden gesteld."

WOW! Daar raak je me even kwijt. Je trekt een hele vreemde conclusie hier want je hebt het namelijk nog nergens over mantelzorg gehad! Je hebt alleen dingen opgenoemd waarvan we dus hebben kunnen vaststellen dat dit juist NIET onder mantelzorg valt. De dingen die we altijd als vanzelfsprekend hebben beschouwd, zijn misschien vandaag de dag iets minder vanzelfsprekend geworden, maar de voorbeelden die je noemde waren geen voorbeelden van mantelzorg.
Wel is het moeilijker geworden om even iemand om hulp te roepen aangezien de maatschappij inmiddels zo veranderd is dat zowel man als vrouw geacht worden te werken. Hoewel dit nog steeds ieders eigen keus is zijn de kosten van het onderhoud wel dusdanig geworden dat het praktisch ondoenlijk is geworden om nog rond te komen van één inkomen, dus kun je niet zo makkelijk meer even een broer, zus, buurvrouw of kennis bellen als je even hulp nodig hebt.

"Maar mijn boodschap is dat het juist hartstikke waardevol is als je de yogales moet afzeggen omdat je gaat koken voor een doodzieke vriendin. "

Eh... die doodzieke vriendin... bedoel je hier letterlijk doodziek in de zin van, op sterven na dood-zieke vriendin? Als je daar alleen een yogales voor afzegt om voor haar te koken moet je je rot schamen. En als dat het enige is wat je voor haar doet, valt dit niet onder mantelzorg hoor. Je eigen leven op hold zetten om voor die zieke vriendin te gaan zorgen, zo lang als dat nodig is, dát is mantelzorg! Niet alleen eten koken, maar desnoods helpen om het eten naar binnen te werken bij haar. Daarna zonodig haar bed verschonen.  Dag en nacht aan haar bed zitten of in ieder geval bij haar in huis blijven zodat je er bent zodra je nodig bent. Alles wat ze zelf niet meer kan, daarbij helpen, taken overnemen, dát is mantelzorg.
Jij hebt het over op bezoek gaan bij een doodzieke vriendin. Niet over mantelzorgen.

"Veel mensen hebben het zo nog niet bekeken. Je bent waardevol als mens als je voor niets iets doet voor een ander. Dan is je zoon, je buurman of moeder van onschatbare waarde, die absoluut niet te kwantificeren is! "

Veel mensen hebben het zo nog niet bekeken inderdaad. Simpelweg omdat je het niet over mantelzorg hebt Sabine.
Ja je bent waardevol als mens als je voor niets iets doet voor een ander, maar als je de voorbeelden die jij noemt al als waardevol beschouwd, dan moet je werkelijk de wereld denken van al die echte mantelzorgers! Die moet je dan op een gigantisch voetstuk hebben staan. En voor iemand die mantelzorgers op een voetstuk heeft staan heb je een vreemde manier van dit te laten merken.

Begrijp je nu hoe die verwarring en woede heeft kunnen ontstaan over je column? Ieder mens die je column leest en die zelf nooit te maken heeft gehad met mantelzorg heeft door het lezen van jouw column nu zoiets van:  'Stelletje aanstellers die mantelzorgers. Wat voor moeite is het nu om een keer niet naar yoga te gaan en een soepje te koken of een paar steunkousen aan te trekken?'
Want Sabine... als jij dus blijkbaar al niet begrijpt wat mantelzorg echt inhoud, hoe kun je dan verwachten dat de rest van Nederland het wel begrijpt? Ze krijgen immers nogal verkeerde en vooral misplaatste uitleg er over van je.

Jammer hoor, je begon zo goed in je column. Al die grapjes die je maakte en zo... heerlijk luchtig allemaal.
Jammer ook voor het CDA want die stonden er al niet zo best voor en je bent nu niet bepaald goeie reclame aan het maken voor ze. Want ook jij bepaald een deel van het gezicht van het CDA. En niks mis met dat smoeltje van je, maar wat er uit komt is niet erg zinnig. Echt heel erg jammer allemaal.

Ik ben een enorm optimistisch mens Sabine en heb echt heel erg mijn best gedaan om je column op de meest positieve manier uit te leggen, maar kun je me dan nog even helpen? Je zei vanmiddag op RTV Oost dat het niet de bedoeling is geweest om mantelzorgers te kwetsen.
Het kan dan niet je bedoeling zijn geweest, maar je hebt het wel gedaan! Een keer gemeend sorry zeggen zou niet misplaatst zijn, maar dat heb ik nergens uit kunnen halen vanmiddag.
Ik denk dat je een enorme knaller in positieve zin zou maken voor jezelf en het CDA als je tegenover iedereen zou toegeven dat je je hebt vergist en het zo nooit had moeten schrijven.
Echt, dat zou je zoveel menselijker maken. En geloof me, we zijn veel vergevingsgezinder dan je denkt. Iedereen maakt fouten, maar je bent pas een bikkel als je dit toe durft te geven.

Je vertelde vanmiddag op RTV Oost dat je met je column mensen wilde prikkelen. Ik hoop dat je nu begrijpt dat je niet prikkelde maar een enorme groep mensen de doodsteek gaf met je column.
Als je werkelijk in de veronderstelling bent dat de voorbeelden die je noemde onder mantelzorg vallen, zit je in de 2e kamer niet op de juiste plek Sabine.

Een fijne vakantie nog verder.

19
jul 11

Mantelzorgers in de zeik gezet

Ik krijg ineens een column van Sabine Uitslag onder ogen . Ja die dame van het CDA ja.
Hierin zet mevrouw even niet al te subtiel alle mantelzorgers in de zeik naar mijn idee.
Ik kan me niet voorstellen dat iemand met een normale intelligentie zich daadwerkelijk af kan vragen of het mantelzorg is als ze een ontbijtje klaar maakt voor haar partner.
Nee muts! Dat heet gewoon een daad uit liefde!
Mantelzorg heeft een hele andere definitie, namelijk langdurig zorgen voor een naaste met een handicap of langdurige ziekte. En dan hebben we het niet over een week de griep of van mijn part 6 weken in het gips zitten!
Mantelzorg is niet op visite gaan bij een vriend en daar gelijk even de afwas doen omdat die er op dat moment zelf even niet aan toe komt.
Mantelzorg is 24 uur per dag, 7 dagen per week intensief onbetaald moeten zorgen voor een naaste. En geloof me, dat breekt op!

Ik ben niet getrouwd met mijn man in de hoop dat hij een halve medicus/verpleger/verzorger zou worden voor me.
Ja ik ben dankbaar dat hij het toch maar doet allemaal, maar het verstoord behoorlijk je relatie als hij plotseling noodgedwongen je verzorger moet worden en ik zelf zijn patiënt. Een relatie heeft daar wel degelijk onder te lijden.
En niet alleen de relatie!

Ik zeg het hier nog maar eens... Mijn man heeft op dit moment werk maar wel met een jaar contract. En als mijn mantelzorger is hij wel heel erg vaak gedwongen om later op zijn werk te komen of veel eerder naar huis te gaan.
De kans dat zijn jaar contract niet meer verlengd gaat worden en hij de zak krijgt zodra het jaar voorbij is, is levensgroot aanwezig!

Ik ontvang al jaren intensieve mantelzorg van mijn echtgenoot en heb daarom geen recht op zorg via een PGB.
En hoewel hij het met liefde doet heeft hij daar niet voor gekozen en ik al helemaal niet! Dit is ons gewoon overkomen, opgedrongen als het ware.
Zo heeft hij door de jaren heen naast het partner van mij zijn, allerlei taken erbij gekregen.
Hij is mijn chauffeur, mijn masseur, verpleger, kok, huishoudster, kinderopvang, fysiotherapeut, verzorger en ja soms zelfs noodgedwongen mijn EHBO-er.

Ja we houden van elkaar en willen voor geen goud elkaar inruilen, maar de erotiek is soms ver te zoeken als hij vol twijfels uit zijn werk komt of hij zijn baan wel kan houden en dus zijn gezin kan blijven onderhouden, hij me uit bad moet halen, mijn heup weer in de kom terug moet plaatsen en me dus lichamelijk pijn moet doen voor mijn eigen bestwil!
Dat zijn momenten dat het gevoel van geliefden en partners zijn weleens heel erg moeilijk is Sabine!
Dan hebben we het niet meer over een keer een yogales afzeggen om je zieke vriendin te helpen, dus hou op met je slappe lul praatjes en stop met je idiote vergelijkingen die kant noch wal raken!
Als je niet weet waar je over praat, hou dan in vredesnaam je domme Christen waffel!

Ja ik ben laaiend! En dit is MIJN blog en hier zeg ik wat ik op mijn lever heb.
Een hele gezonde lever gelukkig. Want in tegenstelling tot de rest van mijn lichaam is er helemaal niks mis met mijn organen. Mijn hart zit ook op de juiste plaats.
Enig idee wat dat is Sabine... een hart? Daar zou je eens wat vaker naar moeten luisteren voordat je ongenuanceerde columns plaatst.