5
jan 12

Nooit volwassen

Men zegt dat mannen nooit volwassen worden. Tja, misschien ben ik dan ook wel een man want ik ben minstens zo onvolwassen als mijn man en wil dat ook graag zo houden.

Er valt veel regen... erg veel regen.  En als het langdurig en vooral veel regent wil manlief altijd een stukje gaan rijden met de auto. Vonden we het vroeger al heel cool om met onze regenlaarsjes in diepe plassen te springen, met een auto kun je nog veel leukere effecten bereiken. En zoals we vroeger precies wisten waar de stoep wat verzakt was en waar dus leuke plassen kwamen te staan na een flinke regenbui, zo weten we nu heel goed welke stukken weg er blank komen te staan.

"Zullen we even een rondje gaan doen?", vraagt manlief terwijl hij me aankijkt met die typische schittering in zijn ogen.
"Is goed, zet jij de auto voor dan ga ik nog even naar de wc en trek mijn jas aan."
En daar gaan we dan, door de stromende regen in de auto, op zoek naar die speciale straten.
WHOESSSSJJJJJJ, klinkt het als hij door een plas aan de kant van de weg rijd en het water spuit meters weg onder de wielen vandaan. Als een stel kleuters zitten we giechelend in de auto.
"Wauw, dat was een goeie!"

Dan komen we bij een straat die over een lengte van minstens 6 meter helemaal blank staat. Vol concentratie geeft manlief gas en voert de snelheid op tot zo'n 35 km per uur terwijl hij aanstuurt op rechterkant van de weg, daar waar het meeste water staat.
Ik zie op de stoep naast de straat een man lopen met een klein hondje aan de lijn. De man draagt een lange donkere jas en houd een paraplu vast. Hij wandelt met een blik van 'ik heb een plu dus wie doet me wat' terwijl hij zijn hondje uitlaat.
In een flits besef ik dat de man precies naast de plas loopt.
Het lijkt alsof alles zich plotseling in slow motion afspeelt. Ik begin met waarschuwen en zeg "Ooooooooohhhhhhhhh shiiiiiiiiiit", precies op het moment dat mijn man nog een laatste kleine stuur correctie doet en vol de enorme plas in scheurt.
Ik zie de gezichtsuitdrukking van de wandelende man in een fractie van een seconde veranderen van de wie-doet-me-wat-blik naar een geschrokken OOOOOOOOOOOOOOOO-KUUUUUUUUUUUUUUUT-uitdrukking als hij beseft dat zijn paraplu niet gaat helpen tegen wat en aan komt.
Met een opspuitende golf waar een surfer alleen maar van kan dromen knalt de muur van water met een bloedgang onder de paraplu door, over de man met hondje.
Water wat hem zonder paraplu gemist zou hebben omdat het ruim over hem heen gespoten zou zijn, wordt opgevangen door de paraplu en klettert alsnog naar beneden over hem heen.

Echt, ik hou het niet meer. Uit alle macht probeer ik om niet in mijn broek te plassen van het lachen en de tranen schieten me in de ogen. Ook manlief giert het uit en als ik achterom kijk zie ik de zeiknatte man stil staan en in een soort van shock naar onze auto kijken terwijl we doorrijden, richting huis.

Nee, ik zal nooit volwassen worden. Dat wil ik niet eens!

6
jul 11

De Massatwitteraar

Niemand praat er over. Het is een levensgroot taboe. Iedereen weet dat hij bestaat maar we steken liever onze kop diep in het zand in de hoop dat wat we niet zien, vanzelf verdwijnt of zelfs nooit bestaan heeft.

Sommigen denken dat hij slechts bestaat in de fantasie van bepaalde mensen, een mythisch wezen, een fabel zoals u wilt. Anderen beweren dat dit wezen wel bestaat maar uitsluitend in een andere dimensie. Niets is echter minder waar.
Hij bestaat wel degelijk, en leeft gewoon onder ons, tussen ons... MET ons!
Het is... (tromgeroffel)...

 

De Massatwitteraar!!!

De Massatwitteraar is een zoogdier, vermoedelijk zelfs van het menselijk ras al is hier nog geen definitief bewijs voor geleverd,  wat op ieder continent kan leven, mits er een internetverbinding is.
Zonder de internetverbinding is zijn manier van leven onmogelijk.
Uit onderzoek is gebleken dat de Massatwitteraar soms wel meer dan 20 twitter accounts bezit waardoor hij zich naar behoefte uit kan drukken, al dan niet gebruik makend van nep identiteiten om zodoende niet door de mand te vallen als Massatwitteraar.
Hij is uitstekend in staat om zich zeer sociaal te gedragen en is vaak zeer geliefd bij zijn followers.
Uit hetzelfde onderzoek is echter gebleken dat de Massatwitteraar ook diverse accounts gebruikt om zijn meer donkere kanten te laten zien.  Dit is merkbaar door soms ronduit schokkende tweets, een afwijkende en zeer rigide manier van het uiten van extreme meningen.
Deze meningen hoeven echter lang niet altijd de ware mening van de Massatwitteraar te zijn. Hij gebruikt deze grove tweets uitsluitend om reacties uit te lokken en zo het gevoel te krijgen 'belangrijk' te zijn of  'verschil te maken' in een vaak toch wat grauwe en saaie omgeving als Twitterland.

De Massatwitteraar wordt niet zo geboren. Het is een aandoening die zich ontwikkelt in de loop van zijn internet leven.
Het begint bij wat onschuldig getweet maar al snel krijgt hij de smaak te pakken en komt in de fase terecht van Veeltwitteraar. Op dit punt is het nog mogelijk om het tij te keren, ware het niet dat de Veeltwitteraar uit schaamte vaak geen hulp durft te vragen. Het genot van het contact met medetweeps en de reacties die hij krijgt op zijn tweets stimuleren hem alleen maar en verdringen uiteindelijk het gevoel van schaamte. Hij voelt zich sterker worden in zijn tweetvermogen en reageert geschokt als hij door de vele tweets plotseling in twitterjail beland.

Om in de tijd dat hij in twitterjail zit, toch aan zijn behoeften te voldoen, maakt de dan nog Veeltwitteraar een schaduw account of ook wel jail account aan.
Naarmate hij meer en meer noodgedwongen gebruik moet maken van dit schaduw account, ontdekt hij vroeg of laat dat niet iedereen de link legt tussen de twee accounts en langzaam maar zeker begint de Veeltwitteraar het schaduw account te gebruiken voor een ander soort tweets dan op zijn oorspronkelijke account. Hieruit vloeit dan de noodzaak voort om voor beide accounts een schaduw account te maken voor het geval beide accounts in twitterjail terecht komen.
En zo belandt de Veeltwitteraar uiteindelijk in de alom gevreesde laatste fase, die van de Massatwitteraar.

De Massatwitteraar is niet langer in staat om zijn eigen afwijkende gedrag te herkennen, laat staan te erkennen.
De alom aanwezige symptomen worden door de Massatwitteraar gerationaliseerd op een manier die onlogisch en onbegrijpelijk  is voor twitteraars zonder deze ingrijpende en diep doordringende afwijking.

Hoewel de Massatwitteraar nog niet is opgenomen in de voorlopige versie van de DSM-V (het diagnostisch handboek voor psychiatrische stoornissen), gaan er inmiddels stemmen op om dit toch zeker in de definitieve versie op te nemen.

Wij houden u op de hoogte.

19
mei 11

De wereld vergaat

"Zeg mam, heb je het gelezen? Komende zaterdag vergaat de wereld alweer!", vertelt dochterlief me op luchtige toon.
"Ja zoiets had ik ook vernomen lieverd."
"Nou, dan is het maar te hopen dat ze ermee wachten totdat die BBQ is afgelopen waar ik naartoe ga want om nu kapot te gaan op een lege maag lijkt me goed shit."
"Ja mop, het komt mij ook niet erg uit. Zaterdag is boodschappendag en papa en ik moeten nog naar een verjaardag. Ik heb het dus al druk zat."

Een paar uur later komt zoonlief er ook nog een keer mee.
"He mam, de wereld vergaat zaterdag."
"Ik weet het ja."
"Dan baal jij zeker stevig? Nu gaat je voorspelling dat je 103 jaar zal worden nét niet meer uitkomen."
"Zeg knul, wil jij die armageddon nog live meemaken? Want op deze manier ga jij dat ook niet redden natuurlijk."
"En als ik je nu vertel dat je er geen dag ouder uitziet dan 98?"
Dochterlief weer tussendoor tegen haar broer: "Ga je nu in de laatste dagen van ons leven nog zitten liegen ook?"
Ik: "Dank je wel voor je hulp schat. Wij vrouwen moeten elkaar steunen."
Dochterlief: "Het heeft wel iets vind ik. Je hebt de Big Bang meegemaakt en nu ga je het einde van de wereld ook nog meemaken. Toch niet slecht voor een fossiel."
Ik: "Overdrijven is ook een vak he?"
Zoonlief: "Ja dat is zwaar overdreven. Giet jij die boneless chicken die we mama noemen in een emmertje? Dan neem ik haar zo nog wel even mee uit wandelen."

Ach ja, het blijven je kinderen natuurlijk.
Ze tillen al net zo zwaar aan de voorspelling dat zaterdag de wereld vergaat als ik zelf.
Ik kan natuurlijk vrijdag stoppen met roken. Niet dat zaterdag de wereld dan alsnog vergaat. Het voelt dan alleen maar zo.

18
apr 11

Kids

Zoon: "Pappa, mag ik op jouw computer dat ene spel spelen?"
Man: "Nee nu niet, mijn computer is bezig met van alles."
Zoon: "Jemig, nu ALWEER?"
Ik: "Pappa is naaktfoto's van mij op het internet aan het zetten."
Zoonlief trekt een vies gezicht.
Man (veel te ad rem naar mijn smaak): "Nee dat wil maar niet lukken. Ik krijg ze steeds terug gestuurd met een waarschuwing... iets over internet vervuiling."
Man en zoonlief liggen helemaal in een deuk en ik gniffel wat mee.
Dochter: "Heeft pappa foto's van jou in je blootje?"
Ik: "Nee joh, we maakten maar een grapje."
Dochter: "Hoe kan hij die foto's dan terug gestuurd krijgen?"