10
nov 11

Dag van de Mantelzorg

Ik zet twitter aan en zie bij 'trending topics' het woord Mantelzorg staan.
Tja, gevoelig onderwerp voor mij natuurlijk want niet alleen sta ik geregistreerd als mantelzorger voor mijn kinderen, mijn man staat geregistreerd als die van mij.
En hoewel ik nu niet bepaald meer kan vinden dat ik zo ontzettend moet mantelzorgen voor onze kinderen, want die ontwikkelen zich prima en zeer voorspoedig, dus ben ik nog uitsluitend hun moeder en geen mantelzorger meer, mijn man echter mantelzorgt zich een ongeluk omdat ik lichamelijk steeds verder achteruit ga.
Mede daardoor heeft hij zo'n 3,5 jaar geleden een burn-out gekregen waarvan hij nog steeds niet is hersteld. Maar ja, het leven gaat door dus werkt hij full-time en moet bij thuiskomst nog steeds voor mij zorgen.

Maar goed, ik zie dat woord Mantelzorg dus staan en klik er nieuwsgierig op.
Tot mijn stomme verbazing lees ik dat het vandaag de dag van de Mantelzorg is. Ik heb alleen geen idee wat dit in zou moeten houden.
Via twitter krijg ik de vraag of ik dan geen €250,- heb ontvangen.  Eh... nee dus.
Oh ik heb in het verleden wel eens eerder te horen gekregen dat je een mantelzorg compliment aan kan vragen. Dan kan je mantelzorger dus een geldbedrag ontvangen. Juist ja... die €250,- dus.
Ik ben daar toen ook nog wel naar aan het zoeken geweest op internet maar zwaar onder invloed van medicijnen verzoop ik in de regeltjes die je zou moeten doorlopen en heb het vervolgens maar opgegeven.
Zoveel gedoe... ik kwam er gewoon niet uit.

Eens per jaar krijg ik... jawel... ik wel maar mijn man dus niet, terwijl hij hier nog steeds de mantelzorger is en ik alleen nog maar zo geregistreerd sta, een uitnodiging vanuit de gemeente Vlissingen, om gezellig een kopje koffie te komen drinken met andere mantelzorgers. Dit zou dan plaats moeten vinden in een bejaarden verzorgingshuis of zoiets.
Buiten het feit om dat ik geen koffie drink, zijn die bijeenkomsten altijd op een dag ergens door de week en overdag op een tijdstip dat ik daar dus niet naartoe kan. Want mijn mantelzorgerT, de man waarmee ik inmiddels alweer 20 jaar getrouwd ben, moet gewoon werken natuurlijk. En hij dient ook als mijn privé chauffeur.
Bovendien... als ik heel eerlijk ben, voel ik de behoefte niet om met volslagen vreemden een kop koffie te gaan drinken en aan te moeten horen hoe geweldig leuk, zwaar, vermoeiend en dankbaar het is om te 'mogen' mantelzorgen.
Ik kan het niet helpen maar als ik zoiets hoor krijg ik de neiging om te gaan slaan of minimaal in huilen uit te barsten.

Ik wil verdomme gewoon mijn man terug als echtgenoot! Inmiddels is hij al jaren een oververmoeide man die op de automatische piloot functioneert maar ondertussen aan de voorkant niet meer weet dat hij aan de achterkant ook nog leeft. Wat nou mooi en dankbaar werk?
De glans gaat er na 15 jaar intensief mantelzorgen echt wel vanaf hoor!

Als ik twitter niet had aan gezet vandaag zou ik van het bestaan van die hele dag van de Mantelzorg niet hebben geweten.
En nu lopen de frustraties zo hoog op dat ik bijna spijt heb dat ik mijn computer aan heb gezet.
Hoe kan het in vredesnaam gebeuren dat het hele land blijkbaar op de hoogte is van die dag van de Mantelzorg, maar er dus mantelzorgers zijn die hiervan niet op de hoogte zijn?
Wat is de bedoeling van zo'n dag? Dat we met z'n allen de mantelzorgers eens in het zonnetje zetten?
Mooi! Kan er dan IEMAND mijn huis schoon komen maken, want dat is al in geen tijden meer gebeurd. Mijn mantelzorger heeft namelijk een burn-out waar je U tegen zegt en ik kan het lichamelijk niet aan.
Het enige waar ik mijn man blij mee zou kunnen maken is hem een slaapkuur geven van een week of zes.
Of een maand op vakantie sturen zonder gezeik over werk, huishouden, heupen in de kom moeten trekken, zijn vrouw naar dokters toe moeten slepen, massages geven om een verrotte rug uit te deuken, eten koken, zijn vrouw pijn te zien lijden en er geen flikker tegen kunnen doen, doodsangsten uitstaan dat hij zijn baan kwijtraakt omdat hij te vaak wegblijft om zijn vrouw te helpen, enzovoort enzovoort enzovoort.

En moet je nog eens heel hard lachen?
Na het nodige rondbellen met de SVB en gemeente, blijkt dat zowel manlief als ik helemaal niet meer geregistreerd staan als mantelzorger!
Dat is mooi, dacht ik... Dan kan ik nu dus gewoon weer een PGB aanvragen of thuiszorg!
Neeee, daar heb ik geen recht op want mijn man kan gewoon voor me zorgen.
Ah, dus hij is WEL mijn mantelzorger!
"Nee, niet op papier mevrouw."
Maar... waarom krijg ik dan uitnodigingen om gezellig een kopje koffie te komen drinken met mijn mede mantelzorgers?
"Ik weet niet wanneer u voor het laatst die uitnodiging heeft gekregen, maar ook u bent uitgeschreven als mantelzorger want u bent nooit op die bijeenkomsten geweest."
Maar goed, mijn man is dus al 15 jaar mijn mantelzorger. Sterker nog, mijn PGB is bijna 10 jaar geleden helemaal gestopt omdat ik volgens de regeltjes van Joost mag weten wie, al intensieve mantelzorg ontving van mijn man, al hadden we daar toen nog nooit van gehoord.
Dan kan ik nu dus gewoon dat mantelzorg compliment aanvragen voor mijn man?
"U heeft al jaren geen zorg meer ontvangen dus er staat nergens vast dat uw man u mantelzorg verleent. U moet goed begrijpen dat als we iedereen op het woord moeten geloven, iedereen zomaar zoiets aan kan vragen en dat zou natuurlijk te gek worden."
Dus ik moet eerst zorg ontvangen?
"Ja, als u thuiszorg krijgt, dan is daarmee in ieder geval aangetoond dat u zorg nodig heeft en is het aannemelijk dat uw man ook mantelzorg verleent."
Dat is wel een rare vicieuze cirkel is het niet? Als ik namelijk thuiszorg zou krijgen, hoeft mijn man geen mantelzorg meer te geven, maar ik krijg geen thuiszorg omdat ik al mantelzorg van mijn man ontvang, maar dat kan ik niet bewijzen omdat ik geen thuiszorg heb?
"Nu maakt u het wel heel ingewikkeld. Ga anders maar naar de website van het PGB, download daar de aanvraagformulieren voor het mantelzorg compliment, vul die in en stuur maar op. Dan ziet u vanzelf wel wat er van komt."
Maar als ik dat doe, komt dat geld er dan ook echt?
"Eh... niet zolang uw man niet geregistreerd staat als uw mantelzorger."

Begrijpt u het nog? Ik niet meer hoor! Ik ben gesloopt nu en zwaar gefrustreerd.
Dat bellen naar de SVB is ook niet gratis! Kortom... nu heeft het me geld gekost om te weten te komen dat we geen recht hebben op die €250,-
Maaruh... nog een fijne dag van de Mantelzorg!

20
jul 11

Column van Sabine anders uitleggen

Ik ga het gewoon proberen. Ik pak het column van Sabine Uitslag erbij en ga het met alle positiviteit die ik in me heb op de juiste manier uitleggen. Dat moet gewoon kunnen want ik zie steeds meer reacties komen van mensen die zeker weten dat ze juist een goed punt maakt in haar column. En als hun het zien, dan moet ik dat ook kunnen.
Laat ik gewoon bij het begin beginnen en bij ieder stukje mijn best doen om het zo positief mogelijk uit te leggen.

"De waardevolle samenleving

Iets doen voor een ander: is dat waardevol of kost het vooral tijd?"

Nou Sabine, dat is vooral waardevol. Natuurlijk kost het ook tijd maar dat kost een hobby ook. De samenleving zou er alleen maar op vooruit gaan als iedereen zijn/haar verantwoordelijkheid zou nemen en regelmatig eens iets onbaatzuchtig voor een ander zou doen.

"Laatst was ik in het weekend een ontbijtje aan het klaar maken voor mezelf en m’n lief en ik vroeg me af: ben ik nu aan het mantelzorgen?"

Hahahaha, je hebt wel humor! Altijd fijn als een volksvertegenwoordiger ook een goed gevoel voor humor heeft. Hou vol!

"Wat is eigenlijk de definitie van mantelzorg? Want wat is ‘normale zorg’ voor een ander en wat is extra? Is dat dan niet voor iedereen anders? Dat zijn zo van die vragen die me de hele week kunnen bezighouden. "

Hahahaha, en weer een grapje!  Want een hele week bezig blijven om die vraag te beantwoorden in je vakantie, dat is toch zonde van je vrije tijd. Gelukkig is er een hele duidelijke definitie van wat mantelzorg is en aangezien jij je in de 2e kamer bezig houd met het zorgbeleid, heb je die informatie vast ook gekregen. Daarom weet ik dat je ook hier een grapje maakt, jij vrolijke vakantiegangerT.

"Wat ik overal lees en hoor is dat de groep mantelzorgers heel groot is en dat ze het enorm zwaar hebben. Maar hoe ging dat ‘vroeger’ dan? Was het, toen er nog geen computer, skype, robot-stofzuiger en wasmachine was, dan niet nog veel zwaarder?"

Dat is een moeilijke voor je, want tja... zo oud ben je natuurlijk nog niet dat je weet hoe dat ging in die tijd. Ik zal toch proberen een klein beetje uit te leggen. 'Vroeger' waren de rollen heel duidelijk verdeeld. De man des huizes werkte hard en werkdagen van 12 uur waren dan ook geen uitzondering. De vrouw des huizes was thuis en zorgde voor de kinderen en het huishouden. Als de grootouders nog leefden bestond zelfs de kans dat die generatie ook nog in hetzelfde huis leefde.
Kinderarbeid was toen nog niet verboden en al van jongs af aan werkten kinderen keihard mee. Moeder de vrouw had veel minder schoon te houden want er was niet voor iedereen een aparte slaapkamer, speelgoed was er amper en ook het huis stond niet vol met prullaria zoals tegenwoordig. Je ging eens per week in bad en trok ook maar eens per week schone kleren aan. Gelukkig maar, want op de hand wassen was zwaar werk. Ja het leven was toen zwaar, maar simpeler en veel duidelijker.
Ernstig zieke mensen draaiden het ziekenhuis in, of ze gingen gewoon dood. Dat hoorde nu eenmaal bij het leven toen.
Zwaar gehandicapten had je in die tijd niet zoveel als nu want die werden of ergens weggestopt waar niemand er last van had of ze gingen ook gewoon dood. Zo ging dat nu eenmaal in die tijd. Begrijp je het nu wat beter?

"En wie is dan die mantelzorger? Als jij je oude vader helpt met de steunkousen en je kookt zijn potje (gewoon wat extra’s van wat jezelf kookt voor je gezin of jezelf), is dat dan mantelzorg? Valt daar dan ook het bezoekje op zaterdag of zondag onder? Of valt dat gewoon onder de noemer ‘gezelligheid’?"

Nou jij valt zeker onder de noemer 'gezelligheid' want meid meid, ik blijf lachen met je.
Nee, je vader helpen met zijn steunkousen en wat extra koken zodat hij ook mee kan eten valt natuurlijk niet onder mantelzorg, dat beseft iedere suffert denk ik wel. Maar je hebt wel gelijk als je zou zeggen dat zulke dingen best eens wat vaker mogen gebeuren. Dat zou een heleboel schelen in de vereenzaming van ouderen vandaag de dag. Dus heel goed dat je dat even onder de aandacht brengt. Je bent een toppertje Sabine!

"Is een moeder die een baby voor de derde keer in een nacht uit bed haalt om te verzorgen een mantelzorger? De baby is immers zeer kwetsbaar en afhankelijk. Als moeder kan je moeilijk na drie keer uit bed te zijn gegaan zeggen: nee, nu is de maat vol, ik raak totaal overbelast, ik bel de thuiszorg! Als ik die vraag wel eens stel, vragen moeders me of het wel goed met me gaat."

Dat hoort natuurlijk gewoon bij het moederschap. Tjee, ik ben er een jaar lang wel vaker dan drie keer per nacht uit gegaan toen mijn kinderen nog klein waren.  Niemand die me daar over heeft horen klagen.
Het begint alleen wel anders te worden als je weken aan een stuk helemaal de tijd niet krijgt om te gaan slapen omdat je bijvoorbeeld een huilbaby hebt die dag en nacht gilt. Dan is het wel fijn als er af en toe even iemand op wil komen passen zodat je zelf bij kan slapen. Maar ook dat vangen mensen meestal gelukkig onderling wel op door bijvoorbeeld familie erbij te roepen.  En als die dan even oppassen zodat je zelf lekker een paar uurtjes kan slapen, is dat ook nog geen mantelzorg.

"Inmiddels ben ik in mijn speurtocht wel wat wijzer geworden. Mijn conclusie is dat we mantelzorg tegenwoordig kwantificeren en daarmee wordt datgene wat altijd vanzelfsprekend was opeens iets waar eisen en verwachtingen aan worden gesteld."

WOW! Daar raak je me even kwijt. Je trekt een hele vreemde conclusie hier want je hebt het namelijk nog nergens over mantelzorg gehad! Je hebt alleen dingen opgenoemd waarvan we dus hebben kunnen vaststellen dat dit juist NIET onder mantelzorg valt. De dingen die we altijd als vanzelfsprekend hebben beschouwd, zijn misschien vandaag de dag iets minder vanzelfsprekend geworden, maar de voorbeelden die je noemde waren geen voorbeelden van mantelzorg.
Wel is het moeilijker geworden om even iemand om hulp te roepen aangezien de maatschappij inmiddels zo veranderd is dat zowel man als vrouw geacht worden te werken. Hoewel dit nog steeds ieders eigen keus is zijn de kosten van het onderhoud wel dusdanig geworden dat het praktisch ondoenlijk is geworden om nog rond te komen van één inkomen, dus kun je niet zo makkelijk meer even een broer, zus, buurvrouw of kennis bellen als je even hulp nodig hebt.

"Maar mijn boodschap is dat het juist hartstikke waardevol is als je de yogales moet afzeggen omdat je gaat koken voor een doodzieke vriendin. "

Eh... die doodzieke vriendin... bedoel je hier letterlijk doodziek in de zin van, op sterven na dood-zieke vriendin? Als je daar alleen een yogales voor afzegt om voor haar te koken moet je je rot schamen. En als dat het enige is wat je voor haar doet, valt dit niet onder mantelzorg hoor. Je eigen leven op hold zetten om voor die zieke vriendin te gaan zorgen, zo lang als dat nodig is, dát is mantelzorg! Niet alleen eten koken, maar desnoods helpen om het eten naar binnen te werken bij haar. Daarna zonodig haar bed verschonen.  Dag en nacht aan haar bed zitten of in ieder geval bij haar in huis blijven zodat je er bent zodra je nodig bent. Alles wat ze zelf niet meer kan, daarbij helpen, taken overnemen, dát is mantelzorg.
Jij hebt het over op bezoek gaan bij een doodzieke vriendin. Niet over mantelzorgen.

"Veel mensen hebben het zo nog niet bekeken. Je bent waardevol als mens als je voor niets iets doet voor een ander. Dan is je zoon, je buurman of moeder van onschatbare waarde, die absoluut niet te kwantificeren is! "

Veel mensen hebben het zo nog niet bekeken inderdaad. Simpelweg omdat je het niet over mantelzorg hebt Sabine.
Ja je bent waardevol als mens als je voor niets iets doet voor een ander, maar als je de voorbeelden die jij noemt al als waardevol beschouwd, dan moet je werkelijk de wereld denken van al die echte mantelzorgers! Die moet je dan op een gigantisch voetstuk hebben staan. En voor iemand die mantelzorgers op een voetstuk heeft staan heb je een vreemde manier van dit te laten merken.

Begrijp je nu hoe die verwarring en woede heeft kunnen ontstaan over je column? Ieder mens die je column leest en die zelf nooit te maken heeft gehad met mantelzorg heeft door het lezen van jouw column nu zoiets van:  'Stelletje aanstellers die mantelzorgers. Wat voor moeite is het nu om een keer niet naar yoga te gaan en een soepje te koken of een paar steunkousen aan te trekken?'
Want Sabine... als jij dus blijkbaar al niet begrijpt wat mantelzorg echt inhoud, hoe kun je dan verwachten dat de rest van Nederland het wel begrijpt? Ze krijgen immers nogal verkeerde en vooral misplaatste uitleg er over van je.

Jammer hoor, je begon zo goed in je column. Al die grapjes die je maakte en zo... heerlijk luchtig allemaal.
Jammer ook voor het CDA want die stonden er al niet zo best voor en je bent nu niet bepaald goeie reclame aan het maken voor ze. Want ook jij bepaald een deel van het gezicht van het CDA. En niks mis met dat smoeltje van je, maar wat er uit komt is niet erg zinnig. Echt heel erg jammer allemaal.

Ik ben een enorm optimistisch mens Sabine en heb echt heel erg mijn best gedaan om je column op de meest positieve manier uit te leggen, maar kun je me dan nog even helpen? Je zei vanmiddag op RTV Oost dat het niet de bedoeling is geweest om mantelzorgers te kwetsen.
Het kan dan niet je bedoeling zijn geweest, maar je hebt het wel gedaan! Een keer gemeend sorry zeggen zou niet misplaatst zijn, maar dat heb ik nergens uit kunnen halen vanmiddag.
Ik denk dat je een enorme knaller in positieve zin zou maken voor jezelf en het CDA als je tegenover iedereen zou toegeven dat je je hebt vergist en het zo nooit had moeten schrijven.
Echt, dat zou je zoveel menselijker maken. En geloof me, we zijn veel vergevingsgezinder dan je denkt. Iedereen maakt fouten, maar je bent pas een bikkel als je dit toe durft te geven.

Je vertelde vanmiddag op RTV Oost dat je met je column mensen wilde prikkelen. Ik hoop dat je nu begrijpt dat je niet prikkelde maar een enorme groep mensen de doodsteek gaf met je column.
Als je werkelijk in de veronderstelling bent dat de voorbeelden die je noemde onder mantelzorg vallen, zit je in de 2e kamer niet op de juiste plek Sabine.

Een fijne vakantie nog verder.

20
jul 11

Prikkelende Sabine

Arme Sabine, zo onbegrepen door heel veel mensen.
Ze kan maar niet begrijpen waar al die commotie over is voor wat betreft haar column.
Deze was immers alleen maar bedoeld om op een prikkelende manier de discussie aan te zwengelen. Nou meid, dat is je gelukt hoor! Ik voel de doorns stevig prikkelen, wat zeg ik... het steekt me zelfs!

Gaat het nog een beetje met je meiske? Je hebt het vast zwaar momenteel, daar op vakantie in Italië. Je hoeft toch niet IEDERE ochtend een ontbijtje klaar te maken voor je vriend hoop ik? Goed voor jezelf zorgen hoor, anders ga je er misschien nog aan onderdoor.
Laat anders af en toe eens een ontbijtje bezorgen zodat je zelf ook nog even kunt ontspannen.
Pak een extra uurtje yoga of zo, want we moeten natuurlijk niet hebben dat je straks met een burn-out terug keert in de 2e kamer. Dan zou je daar misschien zomaar dingen kunnen gaan zeggen die je anders bedoelde dan ze werden opgenomen en moet je je daar ook weer verantwoorden.
Stel je voor dat je sorry moet zeggen. Dat kan natuurlijk niet als politica.

Al die domme mensen ook, die begrijpen helemaal niets van je. Ligt niet aan jou hoor, is gewoon een gebrek aan intelligentie van al die mensen die je column lazen en zomaar boos werden om niets. Meid meid, wat moet jij het zwaar hebben.

Mag ik je nog een vraag stellen Sabine?
Waarom stel je vrijwilligers en mantelzorgers steeds gelijk? Misschien heb ik ook dat weer verkeerd begrepen hoor, dat kan natuurlijk. Maar die indruk wek je steeds als je mantelzorgers en vrijwilligers in dezelfde zin noemt.
Kijk Sabine, een vrijwilliger is iemand die na heeft gedacht en zelf een beslissing heeft genomen om vrijwilligerswerk te gaan doen. Als dit toch niet blijkt te bevallen is een vrijwilliger ook vrij om hier weer mee te stoppen.
Mantelzorg is echter niet iets waar je voor kiest! Dat denk jij wel, maar in vrijwel alle gevallen is het iets wat je overkomt door de omstandigheden. De meeste mantelzorgers zijn gedwongen om te gaan zorgen voor hun naaste. Uit liefde, ja natuurlijk! Maar wel gedwongen door omstandigheden.
Omstandigheden die anders hadden kunnen zijn als er maar voldoende zorg was geweest door mensen die hier daadwerkelijk voor geleerd hebben. Wiens beroep het is om te zorgen dus. Maar jammer genoeg zijn die er niet voldoende.
Gelukkig was er in het verleden nog een kabinet die dit begreep en een PGB in het leven riep zodat mensen die extra zorg nodig hadden, dit zelf in konden kopen.
Soms deden ze dit door mensen van buiten in te schakelen en soms gingen ze noodgedwongen zelf minder werken of zelfs stoppen met werken en lieten zichzelf wat compenseren hiervoor door vanuit dat PGB zich te laten betalen zodat ze financieel niet helemaal kopje onder gingen.
Maar ja... we hebben inmiddels allemaal wel begrepen dat het huidige kabinet het allemaal veel te duur vond worden en dit weer terug gaat draaien.

En daar kom jij in beeld he Sabine? Want jij hebt nu de taak gekregen om al die hysterische mensen die in angst zitten omdat hun PGB binnenkort afgepakt gaat worden, om precies die mensen gerust te stellen. En natuurlijk ook om meer mensen te stimuleren om ook vooral maar te gaan mantelzorgen. Daarom moest dat prikkelende column er natuurlijk komen. Zodat al die domme mensen nu eindelijk eens te weten komen hoe heerlijk het voelt om te MOGEN mantelzorgen. Want je moet het natuurlijk wel op een fijne manier brengen, dan vergeten ze hopelijk dat ze straks kunnen fluiten naar dat stukje financiële compensatie en gewoon weer fulltime aan het werk moeten maar daar bovenop nog wel gewoon moeten mantelzorgen.
Dat vrijwel geen werkgever daar een boodschap aan heeft is niet jouw zorg toch Sabine? Jij kan ook niet helpen dat een werkgever geen uitgeput persoon, die iedere keer verdwijnt om tussendoor te gaan mantelzorgen, aan wil nemen of in dienst wil houden. Is allemaal niet jouw probleem.
Dan maar een keer je yogales afzeggen hoor! Oh wacht... daar is natuurlijk geen geld voor... en geen tijd ook nog! Nou ja, dan stoppen ze maar gewoon met hun sociale contacten hoor. Je moet toch iets over hebben voor dat gelukzalige gevoel om te mogen mantelzorgen?

Maar Sabine, nu ik je toch spreek... Heb jij het nooit raar gevonden dat een chirurg zijn/haar eigen kind/partner niet mag opereren omdat hij/zij daar een emotionele band mee heeft, maar een mantelzorger wel allerlei handelingen moet verrichten op een naaste maar dan zonder daar ooit een opleiding voor te hebben genoten?

Best gek he, als je er even over nadenkt. En dat allemaal zonder ervoor betaald te krijgen ook nog! Maar we hebben van jouw column geleerd dat het hartstikke waardevol is om te mogen mantelzorgen. Mantelzorgers zijn zelfs van onschatbare waarde schreef je.
Maar lieve Sabine... nog geen enkele mantelzorger heeft van die onschatbare waarde brood kunnen kopen, huur kunnen betalen, benzine kunnen tanken of yogalessen kunnen nemen.

Ik was gisteren heel erg boos op je en heb in mijn woede geroepen dat je je domme Christen waffel moest houden. Dat was heel erg fout van me en daar wil ik mijn excuses voor aanbieden. Ik ben geen politicus dus ik kan gewoon sorry zeggen en toegeven dat ik fout was. Voor jou is dat een stuk moeilijker begrijp ik.

Maar mag ik wel vinden dat je in je column je woorden niet erg zorgvuldig hebt gekozen? Zeker van een politicus verwachten wij burgers, dat ze zich duidelijk kunnen maken. Is een politicus daartoe niet in staat... nou ja... een normale werkgever zou je op staande voet ontslagen hebben Sabine.

Als ik je dan tot slot nog een tip mag geven... als je het niet zeggen kan, zing het dan! Daar schijn je ook nog ervaring in te hebben dus wat willen we nog meer?

En nu even aan mijn mantelzorger vragen of hij die verrotte prikkels wil verwijderen.

 

19
jul 11

Mantelzorgers in de zeik gezet

Ik krijg ineens een column van Sabine Uitslag onder ogen . Ja die dame van het CDA ja.
Hierin zet mevrouw even niet al te subtiel alle mantelzorgers in de zeik naar mijn idee.
Ik kan me niet voorstellen dat iemand met een normale intelligentie zich daadwerkelijk af kan vragen of het mantelzorg is als ze een ontbijtje klaar maakt voor haar partner.
Nee muts! Dat heet gewoon een daad uit liefde!
Mantelzorg heeft een hele andere definitie, namelijk langdurig zorgen voor een naaste met een handicap of langdurige ziekte. En dan hebben we het niet over een week de griep of van mijn part 6 weken in het gips zitten!
Mantelzorg is niet op visite gaan bij een vriend en daar gelijk even de afwas doen omdat die er op dat moment zelf even niet aan toe komt.
Mantelzorg is 24 uur per dag, 7 dagen per week intensief onbetaald moeten zorgen voor een naaste. En geloof me, dat breekt op!

Ik ben niet getrouwd met mijn man in de hoop dat hij een halve medicus/verpleger/verzorger zou worden voor me.
Ja ik ben dankbaar dat hij het toch maar doet allemaal, maar het verstoord behoorlijk je relatie als hij plotseling noodgedwongen je verzorger moet worden en ik zelf zijn patiënt. Een relatie heeft daar wel degelijk onder te lijden.
En niet alleen de relatie!

Ik zeg het hier nog maar eens... Mijn man heeft op dit moment werk maar wel met een jaar contract. En als mijn mantelzorger is hij wel heel erg vaak gedwongen om later op zijn werk te komen of veel eerder naar huis te gaan.
De kans dat zijn jaar contract niet meer verlengd gaat worden en hij de zak krijgt zodra het jaar voorbij is, is levensgroot aanwezig!

Ik ontvang al jaren intensieve mantelzorg van mijn echtgenoot en heb daarom geen recht op zorg via een PGB.
En hoewel hij het met liefde doet heeft hij daar niet voor gekozen en ik al helemaal niet! Dit is ons gewoon overkomen, opgedrongen als het ware.
Zo heeft hij door de jaren heen naast het partner van mij zijn, allerlei taken erbij gekregen.
Hij is mijn chauffeur, mijn masseur, verpleger, kok, huishoudster, kinderopvang, fysiotherapeut, verzorger en ja soms zelfs noodgedwongen mijn EHBO-er.

Ja we houden van elkaar en willen voor geen goud elkaar inruilen, maar de erotiek is soms ver te zoeken als hij vol twijfels uit zijn werk komt of hij zijn baan wel kan houden en dus zijn gezin kan blijven onderhouden, hij me uit bad moet halen, mijn heup weer in de kom terug moet plaatsen en me dus lichamelijk pijn moet doen voor mijn eigen bestwil!
Dat zijn momenten dat het gevoel van geliefden en partners zijn weleens heel erg moeilijk is Sabine!
Dan hebben we het niet meer over een keer een yogales afzeggen om je zieke vriendin te helpen, dus hou op met je slappe lul praatjes en stop met je idiote vergelijkingen die kant noch wal raken!
Als je niet weet waar je over praat, hou dan in vredesnaam je domme Christen waffel!

Ja ik ben laaiend! En dit is MIJN blog en hier zeg ik wat ik op mijn lever heb.
Een hele gezonde lever gelukkig. Want in tegenstelling tot de rest van mijn lichaam is er helemaal niks mis met mijn organen. Mijn hart zit ook op de juiste plaats.
Enig idee wat dat is Sabine... een hart? Daar zou je eens wat vaker naar moeten luisteren voordat je ongenuanceerde columns plaatst.

4
jun 11

Iedereen weet het beter

Dodelijk vermoeiend hoe iedereen het altijd beter weet dan jij zelf.

Ken je die uitdrukkingen die je altijd te horen krijgt als je kind anders is als de meeste kinderen? Hoe de halve wereld je weet te vertellen hoe jij met je eigen kind om moet gaan, waar je de fout in gaat, wat je anders aan had moeten pakken? Ken je dat gevoel, van het woord "gewoon" niet meer aan kunnen horen?

* Je moet 'gewoon' duidelijk zijn en ze 'gewoon' duidelijk maken wie de baas is.
* 'Gewoon' geen aandacht aan besteden.
* Je moet ze 'gewoon' net als ieder kind behandelen.
* Ze doen maar 'gewoon' hoor, dan doen ze al gek genoeg.

En niet te vergeten het altijd terug kerende: * Geef ze maar een weekje met mij mee, is het zo over!
Bij die opmerking heb ik één keer gereageerd met: "Nou graag, wanneer kan ik ze afleveren?" Toen kwam het die week niet zo uit. Deze hele maand eigenlijk niet maar ik zou er nog een telefoontje over krijgen als het wel uit kwam. Dat is nu 11 jaar geleden en het telefoontje is nooit gekomen.

En dan heb je nog de goed bedoelde opmerkingen die ondertussen keihard aan kunnen komen en je kwetsen tot op het bot, maar waarbij je wanhopig probeert te beseffen dat die mensen geen idee hebben waar ze over praten.

* Het zal wel meevallen hoor, je ziet er niets aan.
* Autistisch? Welnee, ze lullen als brugman en zijn zo pienter als de pest. Trouwens, ze zijn hoogbegaafd en autisten hebben hun verstand niet.
* Je moet je niet verdiepen in die dingen want dan zie je die dingen in iedereen.
* Niet mee doen met die 'mode grillen'.
* Ach, ze groeien toch goed?

En dat zijn dus de mensen waar je het van zou moeten hebben als dit kabinet hun plannen door drukt en het PGB dramatisch inkrimpt. Want dan gaat het toch neerkomen op mantelzorg. En als je als ouder zelf lichamelijk al niet optimaal in elkaar zit en dus eigenlijk zelf ook hulp nodig hebt, die overigens ook al niet te krijgen is, dan blijkt de praktijk uit te wijzen dat het voor je kinderen ook niet rond te krijgen is en komt alles toch op jouw schouders terecht.
En als je dan één keer om hulp vraagt en vervolgens keihard te horen krijgt, "Ja luister eens... JIJ wilde kinderen, dan heb je er voor te zorgen ook! Ik heb ook een leven!" dan laat je het in het vervolg wel uit je hoofd om nog eens om hulp te vragen.

En nee, ik heb geen PGB. Al 9 jaar niet meer want zoals ik eerder al schreef in een blog, volgens het indicatie bureau had ik geen hulp meer nodig toen de kinderen eenmaal naar school gingen. Ik ontving immers al mantelzorg van mijn man dus die kon het huishouden wel doen. Ook was ik best zelf in staat om de sokken te sorteren en was op te vouwen. Alsof het halve huishouden daaruit bestaat. En ook de nieuwe her-indicatie en het in beroep gaan tegen die uitslag werd afgewezen op die gronden. Bovendien waren de kinderen oud en wijs genoeg om hun eigen bordje naar de keuken te brengen na het eten. Tja, waar maakte ik me in vredesnaam druk over?

Inmiddels heeft mijn man al 3 jaar een burn-out. Op papier is hij daar ook al weer van genezen want hij werkt weer nadat hij 2 jaar werkeloos thuis had gezeten. Alle tijd gehad om van die burn-out af te komen dus. Maar niemand ziet hoe hij uit zijn werk komt en op de bank zakt om in slaap te vallen. Hoe hij na het eten naar boven verdwijnt om in zijn hobby/werk te duiken en daar tot in de nachtelijke uren een poging doet om zijn hoofd stil te zetten met de nodige ontspannende afleiding. Hoe hij in het weekend niet voor half 3 's middags uit bed kan komen en vervolgens nog steeds uitgeput uit bed komt alsof hij in geen 3 weken geslapen heeft. Hij is al evenmin in staat om het huishouden te doen als ik dat ben. Dus is het inmiddels zo'n zooitje hier dat ik geen bezoek meer langs durf te laten komen, want ik schaam me kapot. Ik wil niet meer aan hoeven horen dat ik die hond de deur uit moet doen omdat je dan geen last meer hebt van hondenhaar.  Ik ben te moe om nog een grijns op mijn bakkes te toveren als er weer semi grappig gezegd wordt dat ik blijkbaar liever lui dan moe ben want ZO erg is het toch allemaal niet met me? Ik heb immers hele dagen de grootste lol.

Niemand buiten mijn gezinsleden om is erbij als ik iets oppak en weer een duim ontwricht en die zelf weer, met de nodige vloeken, terug zet zoals die hoort te zitten. Niemand die mijn man meehelpt om die uit de kom geschoten heup weer op z'n plek te trekken in een actie die veel wegheeft van een gruwelijke SM sessie.  Niemand die aan de buitenkant kan zien dat zenuwen beknelt zitten in mijn versleten rug en ingezakte, afgesleten tussenwervelschijven.
En NIEMAND hoeft me te vertellen dat het ALTIJD erger kan, want geloof me, dat ben ik me zelf maar al te bewust van!

We redden ons wel. We zijn gelukkig met elkaar op onze eigen manier. En nee, ik heb geen keurig schoon huis wat altijd aan kant is. En als je toch op bezoek wil komen en je stoort aan de troep, kan ik je precies vertellen waar de stofzuiger staat en waar je de schoonmaakmiddelen kan vinden. Ben je niet van plan om daaraan te beginnen, blijf dan gewoon weg maar hou je mond over mijn leven en mijn gezin en hou je vooroordelen voor je.

Maar ik kan wakker liggen van de verhalen die ik lees in blogs van gezinnen die straks voor onmogelijke keuzes worden gezet. Misselijk kan ik worden van tweet nummer zoveel waarin vermeld staat dat het goed is dat het PGB aangepakt wordt omdat er massaal misbruik van gemaakt wordt. Dat er gevallen van misbruik zijn geloof ik gelijk, maar massaal? No way! Dat maak je me niet wijs.  Plotseling lijkt iedereen wel iemand te kennen die van horen vertellen heeft hoe iemand 3 weken op een luxe vakantie is gegaan van PGB geld.

Besef dat met het afnemen van 1 PGB niet alleen dat persoon waarvoor het bestemd is de dupe wordt maar dat hele gezin! En misschien de omgeving van dat gezin ook nog wel. Maar iedereen weet het beter. Zeker de verantwoordelijken voor dit hele drama zoals de VVD, CDA en PVV. Die weten het zoveel beter dan wij allemaal.

1
jun 11

Opgelucht over het PGB?

Vanmiddag heb ik via politiek 24 de nodige uitleg gekregen over de plannen met het PGB en de opluchting is enorm! Men is niet van plan om het PGB helemaal op te heffen... nee ze gaan het ombuigen! Voor de 10% van de PGB gebruikers die dit écht nodig hebben (die andere 90% heeft het blijkbaar niet echt nodig) blijft het PGB gewoon zoals het is. Wat zeg ik? Het gaat zelfs iets omhoog! Die 90% a-sociale misbruikers, (die natuurlijk niet zo genoemd werden maar waarom zou je het niet zo noemen als mensen schandelijk geld krijgen voor zorg die blijkbaar niet nodig is) krijgen dan geen PGB geld meer gestort maar krijgen zorg in natura!

Denkt u even met me mee? Was niet juist het grote probleem dat heel veel mensen de juiste zorg in natura (via thuiszorg instanties e.d.) niet konden krijgen? Er was niet alleen onvoldoende van maar ook niet de juiste soort zorg. Daarbij kwam dan ook nog eens dat de kosten voor zorg via instellingen de pan uit begonnen te reizen want er kwamen steeds meer kneuzen bij. Langdurig zieken bleven steeds langer in leven. Gehandicapten begonnen plotseling moeilijk te doen dat overleven niet voldoende meer voor ze was en wilden gaan leven! Tja, dat kost geld. Veel geld bleek wel, dus riep men het PGB leven in. Dan kon iedereen die extra zorg nodig heeft dit zelf op maat (vandaar dat Persoonsgebonden) inkopen en konden mensen desgewenst thuis blijven wonen die voorheen noodgedwongen naar een dure instelling toe moesten. Zo konden de kosten omlaag en kregen als klap op de vuurpijl al die langdurig zieken en kneuzen nog een menswaardig bestaan ook.

En verdomme, alsof de duivel ermee speelt... nu blijken ook die kosten steeds hoger te worden. Maar omdat verplicht prenataal onderzoek en bij een gevonden handicap verplicht aborteren de regering nog nét iets te ver gaat en de christelijke partijen daar over gaan vallen, moet er dus stevig gesneden gaan worden in de kosten van de zorg op lange termijn. Dus draaien ze de klok terug en kan 90% van de mensen die nu nog zelf hun zorg inkopen via een PGB, straks aan gaan kloppen bij gemeenten en thuiszorg instellingen voor zorg in natura die 10 jaar geleden al niet toereikend meer bleek te zijn.

En zo zijn we weer terug bij de mantelzorg en is het kringetje weer rond. Want mantelzorg blijkt in de praktijk dus niet functioneel te zijn. Mantelzorgers zijn in veel gevallen niet te vinden binnen de familie en/of kennissenkring of veel te weinig waardoor die mantelzorgers die wel beschikbaar zijn, in no time zwaar overbelast raken.

Nergens heb ik te horen gekregen waar ze van plan zijn al die extra zorgverleners vandaan te toveren want ach... voordat die nodig zijn, zijn we 3 jaar verder dus er is nog alle tijd van de wereld om te gaan praten met gemeenten. Pardon? Dus we drukken er nieuwe regelgeving doorheen nog voordat bekend is hoe en of die nieuwe plannen wel invulbaar zijn? Wie dan leeft, wie dan zorgt??? Je zou bijna gaan denken dat het kabinet Rutte 1 al op de klompen aanvoelt dat ze een volgende verkiezing niet glansrijk meer zullen doorstaan en dat het volgende kabinet hun puin dan wel kan gaan ruimen. Maar dan kan Mark zichzelf nog 3 jaar lang op de borst kloppen dat hij het toch maar voor elkaar heeft gekregen om heel veel geld te besparen en dat hij niet bang was om impopulaire beslissingen te nemen.

Geachte VVD, CDA en PVV... krijg de vinkentering, vlektyfus en de builenpest!

En Mark Rutte... Minister President... slaap zacht.

30
mei 11

Gewoon afschaffen dat PGB

Had ik het niet nog maar pas geleden over de mantelzorg? Ja, ik geloof het wel. En nu wil men het Persoonsgebonden Budget (PGB) dus helemaal gaan afschaffen. Lijkt me een geweldig plan! Stel je voor dat we al die geldverslindende gehandicapten in ons land het gevoel gaan geven dat ze gewenst zijn. Dat kunnen we toch niet hebben? En die langdurig zieken moeten ook maar eens ophouden met die flauwekul. Je komt maar met je luie reet dat bed uit zolang je nog adem kan halen. Word wakker Nederland en sla je oma in een coma zodra ze niet productief meer is als mantelzorger en spuit die gehandicapten maar humaan af. Zo doen we dat! Als het geld voor de zorg niet uit de lengte komt, dan maar uit de breedte.

Je zou verdomme in staat zijn om een lading komkommers op te gaan halen in Duitsland en ze daar in Den Haag door de strot van sommige mensen heen rammen. Slikken of stikken kreng! Ach jee,  last van EHEC-bacteriën Mark? Je moeder is vast niet te beroerd om je stront op te ruimen.  Zo doen we dat namelijk in dit land Mark. Zelfs al ben je besmet geraakt met een Echt Heel Erg Creepy bacterie, het geld is op dus registreren we gewoon je moeder als mantelzorger en hopen er het beste van.