5
jan 12

Nooit volwassen

Men zegt dat mannen nooit volwassen worden. Tja, misschien ben ik dan ook wel een man want ik ben minstens zo onvolwassen als mijn man en wil dat ook graag zo houden.

Er valt veel regen... erg veel regen.  En als het langdurig en vooral veel regent wil manlief altijd een stukje gaan rijden met de auto. Vonden we het vroeger al heel cool om met onze regenlaarsjes in diepe plassen te springen, met een auto kun je nog veel leukere effecten bereiken. En zoals we vroeger precies wisten waar de stoep wat verzakt was en waar dus leuke plassen kwamen te staan na een flinke regenbui, zo weten we nu heel goed welke stukken weg er blank komen te staan.

"Zullen we even een rondje gaan doen?", vraagt manlief terwijl hij me aankijkt met die typische schittering in zijn ogen.
"Is goed, zet jij de auto voor dan ga ik nog even naar de wc en trek mijn jas aan."
En daar gaan we dan, door de stromende regen in de auto, op zoek naar die speciale straten.
WHOESSSSJJJJJJ, klinkt het als hij door een plas aan de kant van de weg rijd en het water spuit meters weg onder de wielen vandaan. Als een stel kleuters zitten we giechelend in de auto.
"Wauw, dat was een goeie!"

Dan komen we bij een straat die over een lengte van minstens 6 meter helemaal blank staat. Vol concentratie geeft manlief gas en voert de snelheid op tot zo'n 35 km per uur terwijl hij aanstuurt op rechterkant van de weg, daar waar het meeste water staat.
Ik zie op de stoep naast de straat een man lopen met een klein hondje aan de lijn. De man draagt een lange donkere jas en houd een paraplu vast. Hij wandelt met een blik van 'ik heb een plu dus wie doet me wat' terwijl hij zijn hondje uitlaat.
In een flits besef ik dat de man precies naast de plas loopt.
Het lijkt alsof alles zich plotseling in slow motion afspeelt. Ik begin met waarschuwen en zeg "Ooooooooohhhhhhhhh shiiiiiiiiiit", precies op het moment dat mijn man nog een laatste kleine stuur correctie doet en vol de enorme plas in scheurt.
Ik zie de gezichtsuitdrukking van de wandelende man in een fractie van een seconde veranderen van de wie-doet-me-wat-blik naar een geschrokken OOOOOOOOOOOOOOOO-KUUUUUUUUUUUUUUUT-uitdrukking als hij beseft dat zijn paraplu niet gaat helpen tegen wat en aan komt.
Met een opspuitende golf waar een surfer alleen maar van kan dromen knalt de muur van water met een bloedgang onder de paraplu door, over de man met hondje.
Water wat hem zonder paraplu gemist zou hebben omdat het ruim over hem heen gespoten zou zijn, wordt opgevangen door de paraplu en klettert alsnog naar beneden over hem heen.

Echt, ik hou het niet meer. Uit alle macht probeer ik om niet in mijn broek te plassen van het lachen en de tranen schieten me in de ogen. Ook manlief giert het uit en als ik achterom kijk zie ik de zeiknatte man stil staan en in een soort van shock naar onze auto kijken terwijl we doorrijden, richting huis.

Nee, ik zal nooit volwassen worden. Dat wil ik niet eens!

26
aug 11

KNMI

Ondanks een zware omkopingspoging met een doos Havana sigaren en een riante doos bonbons, heeft het KNMI niet gezorgd voor mooi weer vandaag.
Als kind dacht ik dus werkelijk dat ze bij het KNMI het weer maakten. Later begreep ik dat het iets anders in elkaar stak want hun weersverwachting kwam zelden overeen met het weer wat we daadwerkelijk kregen.
En zoiets zou natuurlijk onmogelijk zijn als je zelf het weer maakt. Dan had het weerbericht altijd exact moeten kloppen.

Vanmorgen zat ik, zoals gebruikelijk voor me is op de vroege morgen, als een zombie voor de tv naar het nieuws te kijken en de weersverwachting voor vandaag.
Ik zweer het, er stond in Zeeland een wolkje met een half er bovenuit piepend zonnetje. Uit het wolkje kwamen kleine streepjes die regen voor moesten stellen en er stond 21 bij. Wat zoveel zou moeten zeggen als, regen met periodes met zon en 21 graden.
Het hele oosten van het land... ja mensen, dat is dus de andere kant van Nederland dan Zeeland want dat ligt naar mijn weten al zo lang als het bestaat in het westen van ons kikkerlandje... verschenen hogere temperaturen en bij de regenwolkjes stond ook een bliksemschicht. Kortom, in het oosten van het land zou het ook gaan onweren.

Al vanaf vanmorgen 7 uur stort de regen hier in grote hoeveelheden naar beneden en jawel... het onweert ook nog. En flink! Flinke windstoten erbij en het kwik komt niet hoger dan een armzalige 16 graden. Iets wat vanmorgen om 7 uur overigens nog enkele graden lager lag. Ik zie het dus niet gebeuren hoor, die 21 graden.
Het is zo donker buiten dat ik hier nog steeds met het licht aan zit in huis. En dat terwijl het inmiddels toch echt tegen half elf is.

Slecht weer gaat bij mij standaard gepaard met lichamelijke klachten.
Ik kan niet op of neer en mijn gewrichten zijn als ballonnen opgezwollen. Ik krijg door de enorme zwelling mijn braces niet aan vandaag en dat terwijl ik vanmiddag weer naar het handenteam moet. Dus hoe ik voor die tijd de boel weer op normaal formaat krijg... geen idee!

Zit ik hier met mijn sexy steunkousen want mijn voeten en enkels waren vanmorgen na het douchen zo gezwollen dat het litteken bij mijn enkel op punt stond om open te klappen.
Is een litteken van 26 jaar oud maar geloof me, het zal de eerste en de laatste keer niet zijn dat het opnieuw open scheurt door extreme zwelling van mijn enkels.

En dat is dus allemaal de schuld van het KNMI laat dat wel even duidelijk zijn! Ik moet immers ergens mijn frustraties op botvieren dus ze zijn goed het haasje nu.

Is me trouwens al vaker opgevallen dat je het weer hebt voor Nederland maar dat uitgerekend dat nooit klopt met het weer wat het in Zeeland is. Alsof Zeeland niet echt bij Nederland hoort of zo.
Vaak is het hier veel zonniger en warmer dan afgegeven voor Nederland, maar soms heb je ook pech en is het andersom.
We hebben hier in Zeeland ook een heel andere definitie van wat storm is.
Storm is in onze ogen pas storm vanaf windkracht 11.
Volgens het officiele lijstje noemt met het al storm bij windkracht 9. Zeeuwen noemen dat een flink windje.
Wacht, ik pak de officiele Windschaal van Beaufort erbij.

En dan nu zoals wij dat hier inschalen vanaf windkracht 6 want lager dan windkracht 6 is gewoon windstil vinden wij.

6   briesje
7   wind
8   het waait
9   flink windje
10 harde wind
11 lijkt wel storm
12 ramen dicht, het stormt

Zo werkt dat hier in Zeeland! Wij zijn bikkels!

14
jul 11

Even afreageren

Enorme windstoten loeien om het huis. Takken worden van bomen gerukt of gestript van hun blad.
Regen klettert onafgebroken omlaag en met 12 graden is het bitter koud ineens. Het lijkt wel herfst.

Niets is zo veranderlijk als het weer. Wat dat betreft lijkt het weer best veel op mensen.
Ik heb zelfs een vest aangetrokken want hoewel de temperatuur de laatste weken zelden onder de 26 graden is gezakt in huis, is die in een nacht tijd omlaag gestort naar 21,5 graad en voelt koud aan. Mijn lijf is inmiddels zo ingesteld op de warmte dat het deze overgang maar moeilijk kan verwerken.

Mijn hele lijf doet pijn en ook een heet bad kon de pijn in mijn botten vanmorgen maar tijdelijk naar de achtergrond drukken. Mijn handen zijn nu al zo gezwollen dat ik mijn braces niet aan kon krijgen vanmorgen en als ik heel eerlijk ben, kan ik daar niet verdrietig om zijn. Wat een ondingen zijn dat zeg!
Wat heb ik in vredesnaam aan braces die moeten voorkomen dat mijn vingers ontwrichten tijdens simpele handelingen als deze er vervolgens voor zorgen dat ik geen enkele simpele handeling meer kan uitvoeren?
Op deze manier ga ik van pijn en ongeveer eens in de 2 weken iets ontwrichten naar nog steeds pijn maar helemaal niets meer kunnen! Daar schiet ik niets mee op. Ik kom er alleen nog veel bekaaider vanaf.
Nou ja, a.s. dinsdag dan maar een uitgebreid verslag uitbrengen over wat me niet zint aan die dingen. Kijken of ze er iets aan kunnen veranderen zodat ze wél functioneel zijn.

Om een fles open te maken moet ik eerst de brace af doen, anders krijg ik hem niet open. Wil ik mijn eigen kont af kunnen vegen... jawel... eerst de brace af. Gewoon met 10 vingers typen zoals ik gewent ben... precies... braces af. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Voor iedere dagelijkse handeling moet ik eerst dat pleuris ding afdoen anders lukt het niet of zo moeilijk dat het frustratie niveau ongekende hoogtes bereikt.

Ondertussen zit ik me een ongeluk te tweeten op twitter omdat het zo heerlijk afleid van wat ik voel. Twitter werkt als een pijnstiller voor me. Het laat de pijn niet verdwijnen maar haalt de scherpe kantjes er vanaf omdat ik me focus op de tweets.

Morgen toch maar liever droog weer en warmer als het niet teveel gevraagd is. Ik kan niet eens een portie bramen uit de tuin gaan halen zonder nat te worden tot op m'n huid dus die moeten maar een dagje wachten. Des te meer zijn het er als het weer droog is.

Eens kijken of ik nog een lekker zomerse foto kan vinden om de boel op te fleuren en me eraan te helpen herinneren hoe zomer er uit behoort te zien.