28
jul 11

Vloeken

Ik moet een jaar of 6 zijn geweest schat ik in. Het jaar dat mijn broer opa bijna een hartstilstand bezorgde.
Eens per jaar gingen we met het hele gezin naar de verjaardag van opa. De vader van mijn vader.
Echt intensief contact hadden we niet met die kant van de familie. Mijn vader was als nakomertje uit een gezin van 7 kinderen, het zwarte schaap van de familie. Als enige in zijn hele familie had hij de kerk verlaten... een afvallige.
De rest van de familie is zwaar gereformeerd, van de zwarte kousen kerk.
In die tijd bleef het niet beperkt tot zwarte kousen trouwens. Vrouwen liepen gekleed in zwarte jurken tot op de enkels en hun haar in een strakke knot. De mannen droegen uitsluitend zwarte kleding en gingen de deur niet uit zonder hoed of pet op, die natuurlijk in al even stemmig zwart gekleurd was.
Was mijn vader al de fout in gegaan door de kerk te verlaten, ging hij nog verder de fout in door met mijn moeder te trouwen. Een gescheiden vrouw met 3 kinderen uit haar eerste huwelijk en ook al geen God vrezend mens.

Opa was geen opa zoals je je een opa voorstelt. Geen lieve knuffelbeer maar een oude  sacherijnige man die met bijbel teksten om je oren sloeg. Nadat mijn vaders eigen moeder al op jonge leeftijd was overleden aan de gevolgen van diabetes, was opa al snel hertrouwd met een vrouw die 21 jaar jonger was dan hijzelf en had haar plompverloren mee naar huis genomen en haar aan zijn kinderen voorgesteld met de woorden: "Zo jongens, dit is jullie nieuwe moeder."
Mijn vader, die altijd een moederskindje was geweest en op dat moment met zijn 13 jaar vol in de puberteit zat reageerde woedend met de woorden: "Dat IS niet mijn moeder!" en verdween naar buiten.  Zijn stiefmoeder is hem achterna gegaan en heeft hem verteld dat ze inderdaad zijn moeder niet was en nooit kon worden ook, maar dat ze wel een moederfiguur voor hem wilde zijn.  In de daarop volgende jaren werd ze inderdaad als een moeder voor hem en voor mijn broers, zussen en mij ook een echte oma. Jammer alleen van die tiran waarmee ze getrouwd was, maar je kan niet alles hebben.

Onderweg in de trein, naar de verjaardag van opa kregen we instructies.
"Jongens, als we bij opa en oma zijn... NIET VLOEKEN hoor!" En vervolgens namen we tot grote hilariteit een enorme waslijst door met woorden die we vooral niet mochten zeggen. Zo bleek bijvoorbeeld dat ook het woord 'gossie' als godslastering werd gezien. Tja, dat moet je maar net weten natuurlijk, dus was het goed dat de reis naar opa en oma de nodige tijd in beslag nam. Dan konden we nog even lekker vloeken met als excuus dat dit het bespreken was van de verboden woorden.

Eenmaal bij opa en oma verbleven wij als kinderen voornamelijk buiten. Bij de slootkant vingen we sprinkhanen, vlinders, kikkers en speelden op de straat. Tja, dat kon daar in die tijd gewoon. Het enige verkeer daar bestond uit af en toe een fietser en een sporadische boer met paard en wagen.

Met etenstijd moesten we natuurlijk wel binnen zijn. Keurig handen wassen voor het eten en stil aan tafel gaan zitten.
Voor het eten moest iedereen bidden. Stil keken we toe hoe de familie braaf met gevouwen handen en gesloten ogen zat en iedereen alsof het afgesproken werk was, tegelijk de ogen opende en elkaar smakelijk eten wenste.
Steevast werd er op opa's verjaardag zijn favoriete maaltijd genuttigd. Een moddervette speklap, aardappelen, tuinbonen en een jus die uitsluitend leek te bestaan uit vloeibaar spekvet.
Mijn maaltijd bleef dan ook beperkt tot het eten van 2 droge aardappels. Als toetje was er griesmeelpap. Geen pudding, nee pap! Ook die delicatesse liet ik aan me voorbij gaan want ik begon al te kokhalzen als ik het alleen al rook.

Doodstil was het de gehele maaltijd lang. Geen gezellige babbels zoals thuis maar doodse stilte. Het enige geluid was het tikken van de klok en het gekletter van bestek op de borden.
Na het eten was het weer tijd om te bidden en daarna las opa voor uit de bijbel.
Op monotoon gedreun las opa voor en sprak de inmiddels legendarische woorden uit die mijn broer aanzette tot zijn verschrikkelijke daad. Opa las en las en sprak de woorden 'Jezus Christus'.
Mijn broer vliegt overeind en brult keihard door de kamer:  "GODVERRRDOMME opa je mag niet vloeken!!!"

Opa trekt lijkwit weg en hapt naar adem als een vis op het droge.
Oma verschiet van kleur, staat op en vlucht de keuken in, op de voet gevolgd door mijn vuurrood aangelopen moeder.
Mijn vader vertrekt geen spier en zegt na een doodse stilte van zeker 20 seconden: "Ik weet niet hoe het met jullie is, maar ik heb heerlijk gegeten!"
Mijn moeder staat in de keuken haar excuses aan te bieden aan oma, die met schokkende schouders in een hoek van de keuken naar de muur staat te kijken. "Het spijt me zo verschrikkelijk. Ik had ze nog zo gewaarschuwd om niet te vloeken!"
Als oma zich omdraait blijkt dat de schokkende schouders veroorzaakt worden door de verwoede pogingen van oma om haar lachen in te houden. Oma is niet boos, ze begrijpt maar al te goed dat kinderen nu eenmaal kinderen zijn.
Het grote 'feest' was echter wel afgelopen. De hele familie had plotseling erg veel haast om thuis te komen en ook wij namen een paar treinen eerder richting huis dan gebruikelijk was.

23
apr 11

Verjaardagen, wat een gruwel!

Verjaardagen, wat een gruwel!

Vanavond was het weer zo ver. We moesten weer naar een verjaardag toe.
Het dochtertje van mijn broertje (hij mag dan 3 koppen boven me uitsteken, maar het blijft mijn broertje) vierde haar 12e verjaardag. En als favoriete tante mocht ik natuurlijk niet weg blijven. Maar ooooooooh wat heb ik toch een rot hekel aan verjaardagen vieren.

Hoewel mijn broertje de enige van mijn hele familie is waar ik echt een band mee heb en regelmatig contact onderhoud, zijn de verjaardagen daar geen pretje voor me.
Mijn schoonzus, op zich een lieverd, kan het niet laten om een lading collega's uit te nodigen. Dus zit er iedere keer weer een ploeg basisschool leraressen die het hoogste woord voeren over gebeurtenissen op school waar verder niemand bij aanwezig is geweest, noemen daarbij namen van mensen die alleen zij kennen en hebben de grootste lol terwijl de rest zich van ellende op het bakje koffie, verlepte toastjes en langzaam uitdrogende plakjes worst buigt.
En heb niet het lef om tussendoor te reageren want ze kijken je aan met een blik waardoor je je gelijk terug op de basisschool waant, waar je rottigheid uit hebt gehaald in de klas en nu voor straf in de hoek moet gaan staan.

Zoonlief ging niet mee. Die had het keurig weten te regelen dat hij alle dagen moest werken deze paasvakantie, behalve vandaag want hij moest nog behoorlijk wat huiswerk maken.
Dochterlief was zo handig niet geweest maar verdween al snel met alle kinderen naar buiten om te basketballen. Dat ze maar 1 arm kan gebruiken kon haar niet tegenhouden om het 'gezellige feest' wat de volwassenen hielden te ontvluchten.
Manlief vond het maar benauwd binnen en vond het niet nodig om de kamer blauw te zetten met zijn rook gedrag en bleef heel sociaal de hele avond in de tuin staan roken, ondanks dat er binnen echt niet minder werd gerookt door andere aanwezigen.

En daar zat ik, tussen de kakelende mutsen, af en toe een wanhopige blik op mijn broertje richtend die vervolgens hardnekkig pogingen begon te doen om eigen herinneringen op te gaan halen uit onze jeugd jaren.
Gelukkig konden de dames veel harder praten en met snerpende stemmen werden de leukste anekdotes opgehaald van het leven op school.

Ik zou er een verjaardag vieren voor over hebben gehad om die wijven de stembandjes uit te rukken, maar ja... dat is natuurlijk niet handig als ze na de pasen weer worden geacht voor de klas te staan.
En ach, ik heb het weer overleefd, ondanks het gruwelijke glas gewone cola wat echt niet te zuipen is als je een light drinker bent. We zijn toch weer geweest en de eerst volgende verjaardag daar is van mijn broertje in september. Dus ik kan me er weer langzaam op voorbereiden.

Maar ik blijf erbij dat ze van mij wettelijk vast mogen leggen dat verjaardagen vieren verboden is. En dan eens per jaar in de zomer een familie reünie voor hen die er geen familie ruïne van weten te maken. Gewoon gezellig een bbq organiseren en iedereen neemt iets mee. Dan wil ik mijn tuin daar zelfs nog voor ter beschikking stellen.