6
sep 11

Het is weer voorbij, die klote zomer

Wat een raar jaar, wat het weer betreft. Was het in april al volop zomer, halverwege juni was het helemaal voorbij met het mooie weer.
De slechtste zomer sinds... ja, sinds wanneer eigenlijk? Sinds een paar eeuw? Sinds het stenen tijdperk? Sinds Tyrannosaurus rex hier nog rond banjerde? In ieder geval sinds heel erg lang is het niet meer zo'n slechte zomer geweest.

Ik las zelfs dat de maand juni door een bepaalde luchtstroming warmer was op de noordpool dan in ons land. Was de gemiddelde temperatuur op de noordpool 18,3 graden, want tja... in de zomer gaat de zon daar niet onder natuurlijk, dus kreeg het 's nachts ook de kans niet om stevig af te koelen, in ons kikkerlandje was de gemiddelde temperatuur in juni nog net geen 17 graden.
En nat was het ook! Okay, niet natter dan op de noordpool want dat is natuurlijk alleen maar water, al dan niet in vaste vorm.

Afgelopen zaterdag kreeg de zomer nog even een stuiptrekking en vloog de temperatuur ineens omhoog tot boven de 30 graden maar vandaag heeft de herfst echt ingezet.
De hele dag regen, harde windstoten en het voelt koud aan ondanks dat de thermometer toch nog echt 18 graden aangaf.
Zat ik afgelopen vrijdag nog in een mouwloos hemdje op het werk, vandaag heb ik toch mooi een trui aan getrokken!
En knudde dat het gaat met me! Ik stik van de pijn overal. En ondanks dat ik vandaag toch echt geen rare dingen heb gedaan op het werk, voelt het aan alsof ik heel erg fout bezig ben geweest.
Ik ben de puin in gedraaid. Gelukkig is het morgen heel toepasselijk woensdag gehaktdag, dus dan mag ik in de prak zitten. Bijkomend voordeel is ook dat ik op woensdag niet hoef te werken, dus ze zullen op de sociale werkplaats geen last hebben van een krakend 5e wiel aan de wagen die alleen maar toekijkt en geen kreupele poot uitsteekt.

De geest is wel gewillig maar het vlees is momenteel nogal zwak. Of in mijn geval, de spieren en pezen.
En ze vinden het op de sociale werkplaats vast heel prettig dat ik een flexibele werkhouding heb, maar lichamelijk extreem flexibel zijn terwijl de spieren het niet op kunnen vangen, daar gaan ze niet echt profijt van hebben.
Dus morgen een dagje bankhangen en hopen dat ik donderdag weer genoeg op krachten ben gekomen om weer fris en vrolijk die kant op te gaan.
Aan vrolijkheid ontbreekt het me nooit maar binnen komen als een dweil komt niet echt fris over.

Ik hoop wel dat ik aan het einde van mijn test en trainingsperiode officiële diploma's krijg voor het dozen vouwen, stickers plakken en schroefjes tellen. Want dat zou toch fantastisch op mijn CV staan en ingelijst mooi naast mijn veterstrik diploma hier aan de muur schitteren.
Ik heb vandaag trouwens even mogen proeven van hoe het voelt om schooljuf te zijn. Ik heb de testen van anderen mogen nakijken. Zat ik me daar toch mooi even belangrijk te voelen, met mijn rode pen in de aanslag, dikke strepen trekkend door de foute antwoorden.
Als ik dat vanmorgen had geweten zou ik een heel streng leesbrilletje hebben meegenomen. Dan was het schooljuf gevoel compleet geweest.

20
apr 11

Zomer in Zeeland

Wie had dat durven dromen... Zomerse temperaturen in april!
Ik lig al weer een paar dagen in de tuin te zonnen, of zoals ik het zelf noem, wentelteefje te spelen. Regelmatig omdraaien voor een zo egaal mogelijk resultaat.
Mijn dochter noemt het hagedissen. "Lig je weer te hagedissen?" Volgens haar ben ik koudbloedig want ik heb het altijd koud. Tenminste... zolang de buiten temperatuur onder de 20 graden blijft heb ik het koud.

Gisteren ben ik per ongeluk op mijn buik in slaap gevallen met als gevolg dat mijn achterkant enkele tinten bruiner was dan de voorkant. Dat heb ik vandaag hersteld door een paar uur op mijn rug te blijven liggen. Het echte eindresultaat is pas vanavond laat of zelfs morgenochtend te zien aangezien ik om een vage reden altijd nog even verder verkleur nadat ik de zon al uit ben.

Maar oh wat een weldaad, de warmte van de zon op je huid te voelen en af en toe een zacht windje over dat licht bezwete lichaam te voelen gaan waardoor je soms de haartjes op je armen overeind voelt komen.
De postduiven van de duivenmelker een straat achter ons vliegen hun rondjes en ik hoop dat ze me niet onder schijten.

Is het werkelijk nog maar een week geleden dat ik een wintertrui aan had? En de verwarming stond toen ook nog aan.
Nu zit ik in een niemendalletje wat door moet gaan voor een zomerjurkje al voelt het meer als de illusie van gekleed gaan. Als ik er twee keer flink mijn neus in snuit heb ik een jurk vol.
De schuifpui naar de achtertuin staat wijd open, maar wel de gordijnen dicht want aangezien de hele achtergevel beneden van glas is kan het in huis pis heet worden met de zon er de hele dag op.

Ja ik geniet met volle teugen. Het lijkt wel zomer in Zeeland en wat mij betreft mag die voort duren tot november.\